La Cigüeña

Verslag Country dansfeest!

2012-01-05T11:08:00.007+01:00

Het was weer zover! 13 November 2011 wilden we weer een gezellige Country en Western dansmiddag organiseren. De voorbereidingen gingen als vanzelf. We hadden alle medewerking van de keuken en het restaurant. Alles was goed geregeld en alles was zoals Co en ik het graag wilden hebben. Maar helaas: JJ was ziek. De band van Silves was uitgenodigd om in het programma van Mark Chesnutt op te treden. Ze zijn 30 September naar Amerika vertrokken om op te treden op het “SPRINGHILL LUMBERJACK FESTIFAL “ van 1 tot 8 Oktober en met de groten uit de Country en Western wereld te zingen. Het was een hele eer om uitgenodigd te worden, maar ook erg vermoeiend vonden JJ en Marja. TV optreden, video opnames, van het ene naar het andere hotel en van het ene naar het andere optreden. Dit was na 11 dagen een beetje te veel van het goede en van vermoeidheid kon de zanger 13 November niet meer zingen.

Maar 27 November was het dan zover dat JJ voldoende was opgeknapt en dat hij weer een optreden bij ons op het Resort kon doen. Het werd een geweldig dansfestijn voor ongeveer 55 bewoners en een aantal mensen van Camping Giralda en een aantal gasten.
Ook Roger was bereid een paar dansjes uit te leggen. Dit was geweldig en er gingen veel voetjes van de vloer. Het was goed te zien dat veel mensen de shuffeltjes en draaitjes moeiteloos meededen. Na afloop was er weer een geweldig buffet in de theater zaal.
Een mooie afsluiting van een heel gezellige dansmiddag.
Co en Jet Ouwendijk

Zeeuws koor 't VES in La Ciguena

2011-10-13T12:45:00.003+02:00

Het eerste weekend van oktober had LA Ciguena muzikaal bezoek: het Zeeuws a capella mannekoor 't VES logeerde in het hotel en gaf twee optredens ten beste.
Op zaterdagavond was het theater druk bezocht en het anderhalf durende concert viel erg in de smaak! Het resulteerde in een al even druk bezocht restaurant Oceano na afloop voor het theatermenu, waar de heren opnieuw spontaan van zich lieten horen. De sfeer zat er goed in! De volgende middag kwamen veel mensen voor de twee keer luisteren tijdens het happy hour concert, buiten op het terras. De akoestiek was iets minder, maar het enthousiasme zeker niet. Vooral de Nederlandstalige liederen vielen erg in de smaak! Wie weet... volgend jaar weer?

Tafel op de top

2011-09-27T13:43:00.000+02:00

Restaurant Mesa do Cume --- Tafel op de top
door Ocke Schuttevaer

Het is altijd weer uitstekend om bij “Teun” in Portugal te eten, zowel voor het uitzicht, 525 meter boven de zee, als voor de maaltijden zelf. Wij waren er afgelopen weekend weer met vrienden en hebben genoten!
Zijn restaurant is open van woensdag t/m zondag en het is aan te raden om vooraf te boeken.

Je vindt Teun zijn restaurant door vanaf Tavira 25 kilometer naar het noorden, naar boven te rijden richting Cachopo over de RN 397.
Zijn telefoonnummer is: 00-351-912 725 745.
Zijn e-mail adres is: mesa.do.cume@sapo.pt
Zijn website is: www.mesadocume.net

Pim, bedankt!

2011-07-15T12:57:00.002+02:00

Onze enthousiaste “tennisleraar” Pim Leushuis heeft, nadat hij op La Cigüeña
verschillende bewoners les heeft gegeven, een toernooi georganiseerd.
Dit heeft plaats gevonden op 10 juli.

Om 3 uur startte de eerste wedstrijd met een dames dubbel. Alle spelers hebben 2
x 45 minuten gespeeld en het totaal aantal behaalde games bepaalde de finale.
Betty Muntz en Ruud Meulemans speelden tegen Jan Kager en Nel van den Bos. Er
werden 3 tiebreaks gespeeld. Beide koppels wonnen een tiebreak en de derde was dus bepalend voor de overwinning. Betty en Ruud waren de overwinnaars. Het was een totaal nieuwe vorm.

Omdat de stand van de zon zo hinderlijk was liet Pim de koppels steeds draaien.
Niemand begreep er nog iets van hoe Pim toch steeds aan 6 kwam om weer te
draaien van speelhelft, zodat iedereen evenveel last had van de zon.
Maar Pim had alles goed onder controle en dat nadat hij uren in de felle zon als
umpire zonder petje en parasol voor alle wedstrijden de standen bijhield.

Het toernooi werd afgesloten met een prijsuitreiking tijdens de BBQ.
De winnaars kregen een bon voor restaurant Oceano en de poedelprijzen werden in
dank aanvaard. Een gratis tennisles van Pim.

Al met al een geslaagd evenement voor herhaling zeker vatbaar.
Pim namens alle spelers hartelijk dank voor je inzet!

Dity Schiphorst

La Cigüeña tennistoernooi heeft uitsluitend winnaars

2011-07-14T11:53:00.004+02:00

Islantilla – 10 juli 2011

Het tweede La Cigüeña tennistoernooi was een ware beproeving voor alle deelnemers. De 12 spelers trotseerden wind, zon en elkaar op de tennisbaan van het resort. De organisatie was in handen van tennisleraar en wedstrijdleider Pim Leushuis.

Alle wedstrijden waren dubbelpartijen waarbij er door iedere speler twee wedstrijden gespeeld werden met wisselende partners en tegenstanders. Hierdoor was de uitkomst van iedere wedstrijd vooraf niet te voorspellen. De wedstrijden duurden drie kwartier waarin het doel was om zoveel mogelijk games te halen. De twee dames en heren met de meeste games over twee gespeelde wedstrijden speelden de finale over 3 gewonnen tiebreaks.

Deze opzet leverde een bonte verzameling van speelstijlen, taktiek en techniek op. Maar bovenal veel plezier en vermaak voor de toeschouwers die onder het genot van een hapje en een drankje het spektakel vanaf een plekje in de schaduw konden aanschouwen.

De uiteindelijke finale ging tussen Nel van den Bos en Jan Kager tegen Betty Muntz en Ruud Meulemans. Deze werd na enige consternatie over het dubieuze wisselen van speelhelft en een bloedstollende laatste tiebreak gewonnen door Betty en Ruud. Onder luid applaus en aanmoediging van de aanwezige toeschouwers ontvingen zij hiervoor een dinerbon voor Restaurante Oceano en de titel ‘Tenniskampioen La Cigüeña 2011’.

Foto's beschikbaar gesteld door mevr Meulemans (woning 180)

Happy Hour met Yvonne Kroonenberg

2011-06-30T09:41:00.004+02:00

Maaike van Poelje
Recepcionist La Cigüeña

Afgelopen 4 juni was het bijzonder gezellig in de lounge tijdens het happy hour. Te gast was schrijfster Yvonne Kroonenberg, samen met haar hondje Bonne. Yvonne vertelde over haar nieuw te verschijnen boek over ‘familie’ en ze las diverse verhalen voor uit eerder verschenen bundels. Yvonne nam geen blad voor de mond en wist haar publiek al snel voor zich in te nemen.

Haar verhalen beschrijven en analyseren de psychologie achter het menselijk gedrag en ze is heel scherp in het ontdekken en benoemen van details hierin. In haar verhalen beschrijft ze op humoristische wijze de simpele maar zo herkenbare gewoontes en van mensen. Het kostte haar geen enkele moeite om de - figuurlijke - afstand tussen haarzelf en het publiek minimaal te maken.

Er was tijdens haar voordracht bovendien volop ruimte voor iedereen om te reageren en vragen te stellen, en na afloop werd er onder het genot van een drankje nog flink nagepraat. Bonne, heel braaf maar wel een kei in bedelen, wist hier en daar nog een kruimeltje mee te pikken. Kortom, het was een geslaagde middag!

Nieuwsbrief Golf januari 2011 nr 2

2011-01-17T10:12:00.003+01:00

FAMILIE DE BOK

Nieuwsbrief januari 2011 nr 2

Beste golfers,

Na ons schrijven van vorige week, waar we mee zijn begonnen op welke wijze je toch maar weer elke week wat moet verzinnen, het volgende. Veel schrijvers hebben een dikke duim en verzinnen maar wat. Toch niet te controleren. Of die andere van oude wijn in nieuwe zakken. Hierbij moet ik vaak aan de Margriet en de Libelle denken. Ook zij verzinnen maar wat en trekken bladen van 25 jaar geleden uit de kast. Maar wij, beste golfers, proberen altijd de actualiteit in de gaten te houden en ook dat valt niet mee. Zoals iedereen weet is de maand januari lekker rustig en spelen we dus ook met minder mensen dan normaal. Dan gaat JC zijn spreuk weer op want : elk voordeel hep ze nadeel. Voordeel bij weinig deelname is dat er geen prijs wordt uitgekeerd. Nadeel is dat we dus ook weinig inkomsten hebben en dus stellen de meeste prijzen welke we ter beschikking stellen ook niet veel voor. Toch proberen we ook wel slim te handelen om af en toe jullie toch eens te trakteren op het een of ander want tenslotte zitten we niet op een spaar- of beleggingsclubje, maar we spelen om de punten en de prijzen in golf. We geven dus een sigaar uit eigen doos om maar weer een oud gezegde te gebruiken. Vorige week hebben we ook aangegeven dat we op zoek waren naar een “eyecatcher” om een dimensie toe te kunnen voegen aan de gezelligheid en vooral na afloop van de wedstrijd. Volgens ons is dit aardig gelukt en stuwden de nieuwsgierigheid van de aanwezigen op, door nog niet te zeggen wat het was, maar dat als laatste deze wisselprijs zou worden uitgereikt.

Vol verwachting klopte ons hart, maar dat is op 6 december lang zo erg niet geweest als nu. In Spanje vieren we voor de kleintjes Drie Koningen en op 11 januari 2011 (de elfde van het elfde jaar) zag voor de oudjes de Familie De Bok het levenslicht op La Cigüeňa. Zowel in de wedstrijd over achttien- en negenholes hebben we dus vanaf nu ook Dhr en Mw De Bok van de week. Even ter duidelijkheid. Het is een wisselprijs welke de week erop weer aan de wedstrijdtafel moet worden ingeleverd. Ze hebben last van reisziekte en moeten dus hier blijven. Dat heen en weer geschuif is ook niet best, maar we hebben een verpleegkundige bij de hand. Niet bij je houden als je weet dat je er de volgende week niet bent. De prijs geldt ook niet voor gastspelers en hotelgasten die te hooi en te gras mee doen. Zuiver voor de bewoners van het Resort. Nog even terzijde. Het is geen poedelprijs, maar meer een prijs ter aansporing om wat beter te worden en beter te gaan spelen.

De wedstrijd dan van deze middag. Spelers met hun beste humeur, want de zon staat al dagen aan een nagenoeg wolkenlozehemel. De barometers, indien gekocht uit een B partij, moeten met deze hoge druk uit elkaar zijn geklapt. Alle ingrediënten aanwezig om er een gezellige wedstrijd van te maken.Voorop een tweebal met Jan Kager en Herman van Strien als volger. In minder dan drieeneenhalf uur weer terug op het honk. Een handblessure, want minder clubs in de tas, wat minder hengsten met zijn clubs, want dat was niet mogenlijk, en uiteindelijk een goede score. Herman moet hem hebben kunnen volgen en dat konden we na afloop ook wel zien. Een beetje afgepeigerd. In de volgende flight een potentiële winnares met Carla Kager, een onberekenbare Co Hasselaar en dito Elly Zuidema. Carla met een echte Birdie en PAR en ook vandaag weer een goede score. De laatste flight met George van den Berge, Anne van Oosten en Lucie Salomons. George zoals altijd gedegen, Anne, alleen haar bed staat niet op de baan, ook goed en Lucie op haar niveau.
Bij de wedstrijd over negenholes twee flights en dus geen prijs. Hetty speelde samen met Ans Smit en Tiny Vos met Jos Smit. De familie Smit zoals altijd gedegen en beiden met dezelfde bruto score. Hun handicap maakt het verschil in het voordeel van Jos. Zie voor de uitslagen de separaat toegezonden uitslagenlijst.

Ondertussen zagen we de wangen hier en daar roder worden want wie wil nu de slechtste zijn ? Dit zullen we dus in de toekomst echt voor het laatst bewaren om de prijs van de Familie De Bok uit te delen. Je kunt hem dus alleen ontlopen door eerder weg te gaan maar dan mis je ook een weekje gezelschap van deze vrolijke dame en/of heer. Elly Zuidema en Tiny Vos waren de gelukkigen !!!
Wat hadden we verder nog te bespreken op deze middag ? Jazeker vooraf wordt er ook al dik geduscussieerd. Wat dachten jullie van de GUR. Er zijn spelers die zelfs niet weten waar deze letters voor staan en denken misschien : Groeten Uit Rotterdam/Roermond/of Roden !!!
In Rotterdam kun je de ballen van de Erasmusbrug of Brienenoordbrug rossen, in Roermond van de Maasbrug en in Roden van de kerktoren. Maar in het golf moet je op kousevoeten in de GUR je bal oprapen en je positie kiezen niet dichter bij de hole en droppen. Met je kar door de GUR rijden is een doodzonde en een rit naar de hel waard.

Langzaam gaan we eindigen met deze Nieuwsbrief en berichten jullie zodra iedereen weer zijn kaartje van de NGF of Federación Andaluz over het jaar 2011 heeft ontvangen, de wedstrijden worden gespeeld met de handicap zoals staat aangegeven op het kaartje. En tot slot laten we jullie weten dat volgende week woensdag 19 januari een wedstrijd betreft voor de Ranking 2010/2011. We gaan ervan uit de iedereen meespeelt die afgelopen woensdag heeft meegedaan, heb je niet meegedaan meld je dan alsnog aan vòòr maandag 17 januari 12.00 uur. Afwezigen hebben zich al gemeld.

Met groet en tot woensdag a.s.

De wedstrijdleiding.

Islantilla, 13 januari 2011.

Golf Nieuwsbrief december 2010 nr 3

2010-12-31T09:42:00.002+01:00

Beste golfers,

De laatste wedstrijd in 2010 is gespeeld en dat was met enige vertraging de driestokken wedstrijd welke we op 22 december j.l. hadden willen spelen. Ook hier regent het wel eens en daardoor waren er een tweetal wedstrijden in december uitgevallen. Schreven we in onze voorgaande Nieuwsbrief december nr 2 dat het gebruik van een trolley toegestaan was, wat schetste onze verbazing dat Jan Kager, de man in kwestie dus, rustig aan de wedstrijdtafel bij de leiding kwam klagen omdat hij gezien had dat iedereen een trolley meegebracht had en hij niet. Ja Jan ,was het antwoord, dat heb je kunnen lezen, maar overigens terzijde, jij gebruikt toch nooit een trolley want jij draagt altijd al een tas. Zo ook deze middag en we laten in het midden dat het er nu een was van de Mercadona of Carrefour, maar het was helemaal niks.

Op naar de tee en daar sjokte Jan op zijn eigen wijze met gebogen hoofd, clubs over zijn schouder en zijn plastic tasje eraan bungelend, maar met gedachten aan revanche. Hij was dus vooraf “ effe weze oefene “ en dat zat in zijn kop. Geweldige afslag, goed vervolg, een tactische derde slag en daar lag de bal van Jan netjes op de green. Een goede putt naar de cup en met een triomfantelijke vijf – een Par dus – op de eerste van Amarillo. Dat beloofde wat voor de rest van de wedstrijd, maar zoals het zo vaak gaat, verging hem dit ook. Goede afslagen en prachtige putts op de oefengreen, maar niet in de wedstrijd en dus geen goede einduitslag. De beste scores, na de prachtig Par 5 van Jan Kager, op Amarillo eerste hole waren: Carla met 6, Henk met 6, Jos Smit een 9 en tot slot 9 spelers met een vet rapportcijfer 10. We laten de wedstrijd verder voor wat hij was, veel keuze uit de tas was toch niet mogelijk en het komt in deze wedstrijden meer aan op techniek en tactiek. De beste scores werden binnen gebracht met Bruto/Netto door Carla Kager 103/82, Henk Uiterwaal 105/79 en Jos Smit in de negenholes wedstrijd met 61/43. Geen Birdies deze middag, maar één Par in de wedstrijd over negenholes en acht Parren in de wedstrijd over achttienholes.

Toch nog even terug naar de man die nog wel eens uitgebeeld wordt op een spotprentje bij rijke zakenlieden en wat aan de muur hangt met het onderschrift : ”en hij gaf alles weg “ . Op Verde hole vijf, de hole waar heel veel Kalkoenen ????? vaak lopen te schooien was alleen Jan in beeld en het was een gemis om geen fototoestel bij ons te hebben. Het plastic tasje rammelde in de wind en de Kalkoenen ???? (wie weet welk soort het werkelijk is) zijn zowel slim als dom. Groot en klein en 19 soortgenoten hadden alleen oog voor de man met de baard en zijn plastic tasje. Geen weet wat hij heeft weggegeven en noemen we deze hole voortaan maar Jan Jan en zijn eenden.

Tijdens het wachten op de laatste binnenkomers konden we nog genieten van de laatste wedstrijden van het NK schaatsen op TV in de lounge en waren er ook spelers die toch wat eerder waren weggegaan en dat was jammer. Zij konden dus niet getuige zijn van de geweldige eindspeech van Herman van Strien die waarlijk op oudejaarsavond een show van een uur kan weggeven. Heerlijk om ook die kwaliteiten eens te mogen beluisteren. In het dankwoord van de wedstrijdleiding brachten we naar voren dat iedereen die had meegespeeld in 2010 bedankt werd voor deelname, want zonder deelnemers geen wedstrijd. We meldden dat deze middag geen wedstrijd was geweest waar prijzen te winnen waren zoals een voetreis naar El Terron met een bakkie als troost en dat we deze keer ook niet die fraaie “ flightbag” als prijs zouden uitdelen. Wel hebben we uitleg gegeven over de problemen welke we besproken hadden met de leiding van Islantilla Golf en de oplossing die was aangedragen. Vervolgens een beetje kalm aan te doen met de echte competitiewedstrijden omdat de meesten toch nog moeten wachten op hun Federatiekaartje 2011 voor het op peil houden van hun handicap en we op korte termijn een wedstrijd Vossenjacht gaan organiseren. Tot slot werd er gewezen op het feit dat op de site van de NGF :www.ngf.nl veel oefenstof en kennis te vinden is over wat en niet mag in wedstrijden en dat er leuke boekwerkjes te koop zijn met uitleg en tekeningen.

Dit laatste boekje is overigens wel voor de jeugd, maar oudjes gaan op kinderen lijken in hun doen en laten en dus is dit boekwerkje ook zeker voor ons zeer interessant.

De wedstrijd was er dus geen met prijzen maar voor iedereen wèl met een kleine verrassing. Belangrijk voor iedereen die eerder is vertrokken zonder presentje : achter de balie van de receptie in de centrale hal kun je vanaf vandaag alsnog het presentje in ontvangst nemen als je aan deze wedstrijd hebt meegedaan.

Onderstaand geven we nog even wat belangrijke informatie voor de rest van het seizoen dat eindigt op woensdag 1 juni 2011 met een spetterende wedstrijd. De volgende Ranking wedstrijden worden gespeeld op de dagen : 19 januari – 2 februari – 23 februari – 2 maart – 16 maart –13 april – 18 mei.

Dit was het voor de laatste keer in 2010 en we zien jullie graag weer op woensdag 5 januari 2011.

Met groeten aan allen van

De wedstrijdleiding.

Islantilla, 30 december 2010.

2010-11-24T10:13:00.019+01:00

Dagje Algarve

Vrijdag 12 november zijn we met een dertigtal Cigüeña-ers naar de westpunt van de Algarve gereden.
Met gids Anneke hebben we een heerlijk "schoolreisje" gemaakt.
Of eigenlijk moet je zeggen aan de lippen van juf Anneke, want tijdens de busreis kregen we een perfecte geschiedenisles over verleden en heden van de Zuid-West kust van Portugal.
In en rond Lagos werden we geconfronteerd met het roemrijke verleden van de zeevaarders onder leiding van Hendrik de Zeevaarder.

Wat is Lagos toch een mooi stadje en het museum dat wij bezochten is ook zeer de moeite waard. Echt voor elk wat wils, van een prachtige schelpenverzameling tot mooie modelbootjes en veel geschiedenis over het roemruchte verleden van Portugal en dan ook nog een hele boze gids op de koop toe, boeiend.

Hoogtepunt van de dag was toch wel het boottochtje langs de schitterende rotskust tussen Lagos en de westpunt. Mooi rustig weer maakte dat mogelijk en het zonnetje gaf voldoende licht voor makkelijke fotografie.

Na Lagos reden we natuurlijk door naar de Westpunt. Ook een logische trekpleister voor toeristen, maar toch altijd weer boeiend, al zou je daar dan weer wat meer turbulentie wensen. Nu waren de Atlantische golven eigenlijk wat te rustig, maar de vissertjes boven op de hoge gevaarlijke rotsen waren wel weer heel spectaculair.

En ook erg interessant waren natuurlijk de poncho's die in de kraampjes langs de weg werden aangeboden. Gedurende de reis wisselden die sterk in prijs, wat bij de dames veel opwinding te weeg bracht.
Met een heerlijk maal in het bijzonder gezellige restaurant van Helma en Vincent ergens hoog in de nachtelijke bergen van Portugal besloten we deze fijne dag.

Wiebe

Dansfeest La Cigüeña

2010-11-17T12:44:00.012+01:00

Dansfeest op La Cigüeña, zondag 14 november 2010

Outfit helemaal o.k. Zwarte cowboyhoed, dito lange jas, laarzen en een gitaar, ziedaar een Look a Like van de Amerikaanse zanger Johnny Cash. Toen ook vervolgens nog eens de song “A Thing Called Love” ten gehore werd gebracht, dachten wij als bewoners van La Cigüeña helemaal dat we Johnny Cash op bezoek hadden. Het was echter Country & Western zanger JJJohns, maar die deed niet onder voor Cash himself.

Hij vormde het hoogtepunt van een middag Country & Western, voor meer als 60 bewoners van La Cigüeña en uitgenodigde gasten, in onze theaterzaal. Het werd een geweldig dansfeest, georganiseerd door o.a. de bewoners Jet en Co Ouwendijk, die de JJJohns Country & Western Band helemaal uit Silves in Portugal, naar ons resort hadden gehaald. De beentjes gingen dan ook regelmatig van de vloer en menig applaus viel JJJohns ten deel. Zoals gezegd was zijn Johnny Cash imitatie werkelijk geweldig en als je de ogen dicht deed, was het verschil niet te horen. Niet alleen bewoners hadden het fijn, maar ook diverse gasten uit de omgeving. Zelfs van een camping in Isla Cristina, waren ze op het feest afgekomen. Een shuffle naar achter een shuffle naar voor en zo ging het dansen maar door. Het resultaat voor sommigen van ons, die lessen Linedance volgen, bij Jet Ouwendijk, elke dinsdag middag in de theaterzaal. Maar ook goed was te zien, dat een aantal van onze bewoners, het stijldansen niet had verleerd. Het kon en mocht allemaal en om nog even een break in te lassen, was er een leuke loterij, met grappige prijsjes. Echt Hollands!

Na afloop verplaatste het dansvolk zich naar ons restaurant, waar weer een heerlijk buffet klaar stond. Een mooie afsluiting van een geweldige dag, die naar meer smaakt.

Wim den Dunnen

La Cigüeňa Open 2010

2010-09-06T17:37:00.004+02:00

Op woensdag 20 oktober 2010 zal het tweede La Cigüeňa Open Golftournooi worden gehouden. Het tournooi is onderdeel van de wekelijkse cyclus op het Resort La Cigüeňa. De inschrijving staat open, zoals de naam ook aangeeft, voor spelers van buiten en spelers van La Cigüeňa Golf die een ronde golf willen spelen op de prachtige 27 holes golfbaan van Islantilla Golf.

Wedstrijdvorm

De vorm waarin de wedstrijd over 18 holes zal worden gehouden is Superbal, ook wel genoemd Mexican of Texas Scramble Ambrose. Een wedstrijd waarbij drie, vier of vijf spelers een team vormen. Allen slaan af, waarbij van elk van de teamleden minstens vier maal het teeshot als beste bal moet worden gekozen.

Vervolgens slaan alle spelers hun tweede slag, vanaf de plaats waar de beste bal ligt. De derde slag wordt door alle spelers gedaan vanaf de plaats waar de beste tweede slag is terecht gekomen en zo voort, totdat de hole is uitgespeeld.

Het team met de laagste Netto score over achttien holes is winnaar.

Handicapverrekening : Bruto score minus { ( som van alle Playing Handicaps : aantal spelers ) maal ½ } = Netto score.

Afslag Dames : Damestee

Afslag Heren : Herentee

De wedstrijd zal worden gespeeld op de lussen Azul/Amarillo.

Inschrijving

In verband met het hoogseizoen voor golf in oktober hebben we slechts de beschikking over tien starttijden vanaf 13.00 uur. Vervolgens starten we om de tien minuten. Een beperkt aantal inschrijvingen kunnen we dus verwerken en we streven ernaar om spelers van buiten en hier intern, mee te laten spelen.

De inschrijving staat open voor spelers en speelsters die in het bezit zijn van een golfkaart van een Federatie die tevens is aangesloten bij de European Golf Association. Spelers of speelsters van La Cigüeňa Golf met een abonnement kunnen zonder meer inschrijven. De inschrijving sluit op 20 september a.s. Uitsluitend via e-mail bij : annet.uiterwaal@gmail.com

Golfequipment

De mogelijkheid bestaat om ter plekke golfequipment te huren. Dit dient u aan te geven bij inschrijving evenals het gebruik van een buggey of trolley.

Prijzen

Na afloop van de wedstrijd zal de prijsuitreiking plaatsvinden in de lounge van Restaurant La Tulipa op het Resort.

Diner

Onderdeel van het tweede La Cigüeňa Open Golftournooi is een gezellig gezamenlijk diner, waarbij na afloop de prijsuitreiking zal plaatsvinden. Indien u geen interesse heeft in deelname aan het diner dan verzoeken wij u dit ook in de email aan te willen geven.

Algemeen

Voor eventuele nadere vragen kunt u altijd contact opnemen met de wedstrijdleiding onder het volgende telefoonnummer : +34 959873224 en bij voorkeur na 21.00 uur.

Algemene Informatie

Aanvang wedstrijd : 13.00 uur – 13.10 uur enz.

Melden wedstrijdleiding : 12.00 uur

Kosten greenfee : 39 euro p.p. Abonnementhouders n.v.t

Kosten huur equipment : 20 euro per set

Kosten huur trolley : 5 euro

Kosten huur elektr. Trolley : 13 euro

Kosten huur buggey : 35 euro per buggey

Kosten bijdrage diner : 16 euro p.p

Locatie diner : Restaurant La Tulipa op het Resort

Sluiting inschrijving : 20 september 2010

Wij kijken uit naar uw inschrijving.

Met vriendelijke groet,

De webstrijdleiding

Start nieuw seizoen

2010-08-16T09:21:00.002+02:00

Beste golfers,

De vakantie maanden juni-juli en augustus zitten er weer bijna op en we gaan weer van start op woensdag 1 september a.s. om 13.20 uur.
Omdat we niet precies weten wie er wel en niet zijn, verzoeken we iedereen om zich via de mail in te schrijven voor 18 holes of 9 holes op 1 september a.s.

Graag bericht uiterlijk 27 augustus aan: annet.uiterwaal@gmail.com

Verder berichten we jullie dat we op 20 oktober a.s. het 2e La Ciguena Open zullen houden en kun je deze datum ook alvast noteren. Ook hier via de mail aanmelden en de inschrijving sluit uiterlijk op 20 september a.s. De spelvorm zal Texas Scramble zijn en we hebben de beschikking over tien flights.
Over de verdere invulling van de dag met alles erop en eraan (prijs deelname, prijsuitreiking, diner etc.) zullen we jullie nog informeren.

In het vertrouwen jullie hiermede voldoende te hebben bericht.

Met vriendelijke goet,

De wedstrijdleiding

Een geweldige ervaring

2010-08-13T11:42:00.002+02:00

Onze 25ste trouwdag hebben we, evenals jaren later onze 40ste en 50ste huwelijksfeest, gevierd met familie, heel goede vrienden en in een later stadium natuurlijk ook de kleinkinderen.

Hiermee wil gezegd zijn dat de jubilea toen plaats vonden onder voor ons vertrouwde omstandigheden. Of anders gezegd, we vierden onze feesten in een min of meer intieme kring.

Toen 8 augustus 2010 naderde had vooral ik – Maud in mindere mate – enige schroom om onze 60ste trouwdag bekend te maken aan de bewoners van La Cigüeña, waar wij inmiddels ook deel van uitmaken. Een eventuele viering hier zou in mijn beleving in schrille tegenstelling staan tot de eerdere vieringen van onze trouwdagen. Vandaar de schroom, die ik had. Of een dergelijke attitude al dan niet misplaatst is, kan ik zelf niet beoordelen. Het zit in de genen, denk ik dan maar.

Op een gegeven moment trok ik toch maar de stoute schoenen aan
- uiteraard onder een biertje - en bracht ik mijn “probleem” ter sprake bij een aantal bevriende bewoners. Zij reageerden bijzonder enthousiast en het “moet je doen, Ed” was bij mij blijven hangen. Enfin, zo is toen het balletje gaan rollen. Zo zit ik in mekaar, af en toe heb ik een duwtje nodig.

8 augustus 2010.
We waren toch een beetje gespannen toen we zondag om 20.10 uur het hoofdgebouw naderden, begeleid door zoon Eugene en kleindochter Soleil.

De ontvangst in de receptieruimte was overdonderend.
Alle gasten waren er en zongen ons een welkomstlied toe, die zij van tevoren uitvoerig hadden gerepeteerd.
Maud was al direct zo onder de indruk, dat de tranen niet konden uitblijven. Ik vond het natuurlijk ook fantastisch, maar ik heb me als een man gedragen.

Het feest daarna was er één om nooit te vergeten.

Wat op ons het meeste indruk had gemaakt was dat zo velen allerlei initiatieven hadden ontplooid om er een fantastische feest van te maken. Bovendien ondervonden wij een verwennerij van jewelste. Prachtige cadeaus, een enveloppe met inhoud en wat dies meer zij.
Ik hoorde Maud elke keer zeggen: “Ik schaam mij!”
Wat zij daar precies mee bedoelt ontgaat ook mij, maar zoals ik haar ken bedoeld zij ermee te zeggen dat zij zoveel verwennerij maar moeilijk kan bevatten. Het personeel van het restaurant Tulipa had bovendien ook hun bijdrage geleverd om de feestvreugde te verhogen.

Namen noemen is altijd een heikele kwestie. Noem je een naam, doe je al die anderen tekort. Wij hebben dan ook besloten hier geen namen te noemen. Wij danken in elk geval alle personen, die zo inventief waren, - het componeren van liederen bijvoorbeeld – en daarmee de feestavond tot een succes maakten. Het team van La Cigüeña sluiten wij uiteraard niet uit.

Dank, dank, dank!

Wij, Maud en ik, hebben het hele gebeuren ervaren als vriendschap en liefde.
Bij voorgaande jubilea werd men op naam uitgenodigd.
Nu kwam iedereen heel spontaan het feest opvrolijken.
Wij hadden bij de viering van ons 60-jarig huwelijksjubileum niet het gevoel tussen vreemde mensen te zitten. Het was één grote familie, heel intiem.

Een geweldige ervaring.

Maud en Ed.

Informatie over de horizontale splitsing

2010-08-11T16:21:00.004+02:00

Klik hier voor meer informatie.

Diamanten Huwelijksfeest op La Cigüeña

2010-08-11T13:59:00.005+02:00

Als ik wat rondkuier in de omgeving van La Cigüeña, dan zie ik telkens weer iets nieuws, waarvan ik denk: daar ga ik misschien een column aan wijden ...

...Zo werd er op Zondag 8 augustus 2010 door de bewoners van "La Cigüeña" feest gevierd. Wat was er aan de hand? Eddy en Maud Meulemans trouwden namelijk 60 jaar geleden met de handschoen. Maud vanuit Java en Eddy vanuit het toenmalige Nederlands Nieuw Guinea, waar later ook hun vier kinderen het levenslicht zagen. Van de familie waren aanwezig broer Ruud en zijn vrouw Anita, die recentelijk uit Singapore over zijn gekomen om zich eveneens permanent op La Cigüeña te vestigen. Verder waren speciaal uit Nederland overgevlogen: zoon Eugène en uit Barcelona hun kleindochter Soleil.
Eddy en Maud hadden enkele dagen van te voren een uitnodiging in onze brievenbussen gestopt voor een hapje en een drankje ter gelegenheid van hun 60e huwelijksverjaardag. Verder niks.

Althans, dat was de bedoeling.
Door de medebewoners op het resort werd - in het geheim - snel iets bekokstoofd.
De ontvangst in de lounge begon met een ingestudeerd welkomst lied (onder leiding van Marcella met begeleiding van accordeoniste Annet Uiterwaal. Later volgde nog een speciaal voor die gelegenheid gemaakt lied dat - onder leiding van Henk Uiterwaal en begeleid door accordeonmuziek - als aubade aan het bruidspaar werd gepresenteerd.

Namens alle bewoners werd door Tineke Güttinger een enorm boeket prachtige orchideeën aangeboden. En zo volgden nog een paar cadeaus van diverse medebewoners. Als verrassing trad een jeugdig Spaans duo op (gitaar en zang). Zij hadden hun vriendenaanhang als toehoorders meegenomen. Het waren kinderen van Spanjaarden die in de buurt in hun tweede huis op vakantie waren. Zij vonden het heel interessant om in La Cigüeña te mogen optreden en zo de Nederlandse bewoners te kunnen ontmoeten....

Het werd een gezellige avond en het bevestigt nog eens de saamhorigheid van de bewoners van La Cigüeña.

Bekijkt u de door mij gemaakte foto's eens, om te begrijpen wat ik bedoel. Of kom anders zelf eens bij ons op bezoek om dat andere "La Cigüeña-gevoel' te ervaren, waarvan het bovenstaande een onderdeel is. Volgende keer meer, maar dan over een ander onderwerp.

w.g. Flaneur

Op bezoek bij onze oude buren

2010-08-03T15:35:00.002+02:00

Na een gezellig afscheidsdiner, een tweetal jaren geleden, beloofden wij Eva en Eric hen te komen opzoeken in hun nieuw vaderland. Zeventien jaar in het Limburgse dorpje Limbricht waren wij hun achterburen en hebben we heel wat avonden doorgebracht. Discussiërend over van alles en nog wat onder het genot van heel veel glaasjes wijn van vermoedelijk Spaanse oorsprong.
Na het einde van hun werkzaam bestaan in Nederland wilden zij een tweede leven beginnen in het verre Spanje. De horizon van Limbricht was te beklemmend vanwege de vele heuvels in de nabijheid. Trouwens je bent nog een beetje jong en wil nog wat, dus zochten zij een nieuw stekje en vonden dit op La Cigüeña.
Belofte maakt schuld en toen wij in het Spaanse Nerja moesten zijn voor een reünie kwam de gedachte bij ons op om dit te combineren met een bezoek aan Eva en Eric. Een tocht van totaal 6000 kilometer met de auto lag voor ons.

Vol goede moed gingen wij half mei jl. op weg en via de oostkust van Spanje arriveerden wij na vijf dagen in Nerja waar wij konden uitrusten tijdens de reünie en waar de deelname aan het jaarlijks bruisende volksfeest ter ere van een ons onbekende heilige onbetwist het hoogtepunt vormde. Ook al omdat de voorbereiding voor deze happening ons naar een Spaanse dansschool bracht om onze stijve noordelijke gewrichten soepel te maken.
Na afloop vertrokken wij via Sevilla richting Islantilla onder een stralende blauwe hemel. De dame in ons 5 jaar oude navigatiesysteem had er nog niet van gehoord. Na een tocht van ca. vijf uur over nagenoeg lege autobanen arriveerden wij in de buurt van Lepe, van welke plaats onze navigatie wel gehoord had. Daarna werd zij ietwat hysterisch en wilde ons terug naar Nederland sturen. Plotseling zagen wij het complex liggen vanaf de grote weg en vervolgens was het een koud kunstje om ons richting receptie te bewegen.

Het stoppen met dromen was begonnen en de harde werkelijkheid viel op ons. Met enkele Engelse woorden, die wij uit de koffer te voorschijn hadden getoverd,vervoegden wij bij een charmante dame aan de balie, een zo op het oog een echte Spaanse schoonheid. Haar eerste woorden :”U kunt rustig Nederlands praten”, brachten ons even in verwarring. Als rasechte Limbo's werden wij even heen en weer geslingerd tussen het Nederlands en het Spaans maar haar vriendelijke lach deed onze keuze op het Nederlands vallen.
Zij bleek reeds op de hoogte te zijn van ons bezoek en had onze vrienden reeds gewaarschuwd.
Na onze auto te hebben gedropt in een lege garage (waar vind je dat nog in Nederland?) en onze prachtige hotelkamer te hebben betrokken zaten wij spoedig met een glaasje wijn bij Eva en Eric op het terras uitkijkend op een prachtige golfbaan.
Drie heerlijke dagen op dit prachtig complex lagen voor ons [ 23 t/m 26 mei 2010 - Pinksteren]. De rondleiding gaf ons een goede indruk van de vele mogelijkheden die de bewoners hebben op deze toplocatie. Jammer dat er nog maar weinig mensen hun droom hier hebben gevonden. De crisis zal er wel debet aan zijn, evenals de prijzen en de complexe juridische structuur. Eva en Eric huldigen het principe dat je jezelf alleen moet druk maken over zaken die je zelf kunt veranderen want dan leef je het langst. Over de andere dingen moet je jezelf niet te veel ergeren maar slechts verwonderen. Tot grote verrassing konden wij onze bridgelessen te gelde maken op de wekelijkse bridgeavond bij de bewoners, die ons zeer gastvrij opnamen in hun midden. Na ook nog een dagje Portugal en het uitstekend verzorgde ontbijt keerden wij voldaan terug naar Nederland in de wetenschap dat Eva en Eric hun droom hebben verwezenlijkt in hun nieuw paleisje in het verre Spanje.

Jan en Marian Jeurissen
Limbricht - NL.

Hermandades en het geheim van de puntmuts

2010-06-23T10:08:00.004+02:00

Hieronder een kleine greep uit een artikel, geschreven door La Cigüeña bewoner Viktor Güttinger. Het hele verhaal kunt u lezen op deze link: http://www.laciguena.nl/news/Hermandades_en_het_geheim_van_de_Puntmuts_definitief.pdf

Spanje is om honderd en één redenen fascinerend. Over elk aspect van dit land zijn ontelbare boeken geschreven. Wat festiviteiten betreft zijn vooral Semana Santa (de heilige week van Palmzondag tot en met paaszondag) en de diverse Romería’s (bedevaartstochten c.q. Mariavereringen), zeker zoals die in Andalusië plaatsvinden, uitgebreid gedocumenteerd.
Zelf uitermate geboeid door met name deze unieke gebeurtenissen, kon ik echter geen eenvoudig antwoord vinden/krijgen op een paar vragen die ik had:
1. wie vormen de groepen (Hermandades) die zowel bij de Romeria’s als bij Semana Santa zijn
betrokken?;
2. wat is toch de betekenis (van de diverse kleuren en vormen) van de Puntmutsen tijdens de
Semana Santa?
De poging antwoorden te krijgen en vast te leggen op deze vragen is min of meer ontaard in een
woordenlijstje voor de twee belangrijkste festiviteiten van Spanje.

Veel leesplezier!

Golflessen op Resort 'La Cigüeña'

2010-06-23T08:54:00.007+02:00

Als ik wat rondkuier in de omgeving van La Cigüeña, dan zie ik telkens weer iets nieuws waarvan ik denk: daar ga ik misschien een column aan wijden...

Deze keer heb ik me verbaasd over de gretigheid waarmee vele permanente bewoners golflessen zijn gaan nemen. Dat zijn niet alleen de ervaren golfers die al een handicap hebben op basis van hun GVB, maar ook de nieuwelingen. Het kan ook niet anders want van ons resort naar het golfclubhuis is slechts 500 meter lopen! Ook het vertoeven op het terras van dat clubhuis is een aangename bezigheid.

De liefhebbers van de golfsport op La Cigüeña vinden het logo van ons resort zo mooi, dat ze niet konden nalaten, om dat logo óók op hun golfshirts en golfpetten te laten aanbrengen. Ze hebben zelfs een eigen vereniging opgericht. En als 'flaneur' verwonder ik me telkens weer om de uiteenlopende merken en omvang van hun golftassen (met inhoud) en de uiteenlopende trolleys waarmee men rondsjouwt... De modieuze variëteit in kleur en merken van de gebruikelijke golfkleding van de dames en heren is ook iets wat 'prettig 'op mijn ge-zonnebrild netvlies valt. Het heeft wel iets!

De golfers van La Cigüeña kan je indelen in een groep die al ervaren is en in een groep die uit beginnelingen bestaat. En allemaal zijn ze genieters van al datgene wat het wonen naast een golfcours biedt: Prachtige natuur; altijd mooi en aangenaam weer; zuivere lucht; aangenaam gezelschap; spelplezier en gesprekstof.

Bekijkt u de door mij gemaakte foto's eens, om te begrijpen wat ik bedoel. Of kom anders zelf eens bij ons op bezoek om dat andere 'La Cigüeña-gevoel' te ervaren, waarvan het bovenstaande een onderdeel is. Volgende keer meer, maar dan over een ander onderwerp.

w.g. Flaneur

WK wedstrijd Nederland - Japan in de 'Rinus Michels' lounge

2010-06-21T09:28:00.004+02:00

In de Rinus Michels lounge is de westrijd Nederland - Japan (1-0) met veel interesse gevolgd. Veel oe´s en aa´s en hard gejuich bij het doelpunt! Na de wedstrijd werd er geproost op de goede afloop. De best uitgedoste vrouwelijke oranjefan was een hotelgast en zij was erg blij met haar overwinning. Zij won een cadeaubon voor een gratis knipbeurt bij Eva Reig, de kapster/schoonheidsspecialiste op La Cigüeña!

De aanplanting op Resort 'La Cigüeña'

2010-06-18T15:41:00.008+02:00

Als ik wat rondkuier op het terrein van La Cigüeña, dan zie ik telkens weer iets nieuws, waarvan ik denk: daar ga ik misschien een column aan wijden... Zo heeft het even geduurd voordat alles in de tuinen van La Cigüeña weer helemaal op orde was. Een gevolg van enkele bouwkundige en installatie-technische werkzaamheden, welke nog uitgevoerd moesten worden, een aantal hevige regenbuien van de afgelopen wintermaanden.

Nu de winter voorbij is, geniet ik van deze lente. De reeds aanwezige palmen, struiken, heesters en bloemen op het resort -waar mijn vrouw en ik nu sinds 2 jaar permanent wonen- beginnen voorzichtig allure te krijgen. De altijd aanwezige zon en de regelmatige besproeiing zetten alles wederom in groei en bloei. De Spaanse tuinlieden maken er weer wat moois van. Verregende en weggespoelde planten zijn vervangen en ook het overwoekerende onkruid is verwijdert. En waar nodig is opnieuw gras ingezaaid.

Als de zon schijnt (en dat doet het hier bijna altijd !), dan komt ook de architectuur van het complex mooi tot zijn recht. De beplanting voegt daar nog een extra dimensie aan toe. En als ik naar de heldere blauwe lucht kijk, dan geeft dat een goed gevoel. Ook voor de overige bewoners / bezoekers, die vanaf hun balkon, hun terras, of in hun achtertuintje, of elders een blik op dit woonoord werpen. Volgend jaar zal een en ander nog uitbundiger en volgroeider zijn.

Bekijkt u de door mij gemaakte foto's eens, om te begrijpen wat ik bedoel. Of kom anders zelf eens bij ons op bezoek om dat andere 'La Cigüeña-gevoel' te ervaren, waarvan het bovenstaande een onderdeel is. Volgende keer meer, maar dan over een ander onderwerp.

W.G. Flaneur

WK in Rinus Michels Lounge

2010-06-15T11:54:00.007+02:00

In de met vlaggetjes en slingers versierde RINUS MICHELS ARENA (lounge te La Cigüeña) is de eerste wedstrijd van het Nederlands elftal bekeken! De overwinning werd gevierd met veel applaus en gejoel! Annet Uiterwaal is de winnares van de meest origineel uitgedoste Oranje fan en heeft de diner cheque in ontvangst mogen nemen! Hieronder een kleine impressie van de avond.

De lounge op La Cigüeña, omgetoverd tot het Rinus Michels Stadion

De winnares, Annet Uiterwaal

Nieuwe biljart

2010-06-15T09:37:00.004+02:00

Biljartvrienden,

Vrijdagmiddag 11 juni hebben we een beetje feestelijk de nieuwe biljarttafel in gebruik genomen.
Met een hapje (van Carlos) en een drankje (van Co) was het een gezellige biljartmiddag.

De resultaten vielen wel wat tegen, maar dat kwam omdat iedereen moest leren om te gaan met:
a) de afmetingen van deze tafel, die wat groter en iets hoger is dan de oude, waardoor vooral de wat kleinere leden een probleem kunnen hebben;
b) het feit dat de leiplaten van deze tafel zeer glad zijn, waardoor de ballen veel langer blijven rollen met als gevolg dat je snel te hard stoot.

Het is even wennen dus, maar het is een plezier om op deze tafel te spelen en we hopen dat nog heel lang te kunnen doen.

Dank aan de Coöperatie voor het ter beschikking stellen van de ruimte in de benedenhal van het hoofdgebouw.
Dank aan Dick Vonck en zijn team voor het snel in orde brengen van de elektrisch aansluitingen en het ophangen van de lampen.
Die hangen nog wel iets te hoog omdat de kettingen waar ze aan hangen te kort zijn, maar daar wordt nog wat aan gedaan.

Bij dit bericht vindt u een paar impressiefoto’s van de ingebruikname van het biljart.

Allen een prettige week gewenst.

Met vriendelijke groet,

Co Hasselaar

Golf Nieuwsbrief juni 2010 nr. 1

2010-06-14T09:32:00.004+02:00

Beste golfers,

Ontdaan van alle inspanning en organisatie, om ter afsluiting van de competitie een leuke golfdag te organiseren, gaan we over tot de normale gang van zaken en praten we jullie bij via deze Nieuwsbrief.

Eindelijk was het dan zover, woensdag 2 juni 2010, de dag waarop we een gezellige golfdag zouden hebben. En dat is het ook geworden. Prachtig weer, goed gehumeurde spelers, leuke combinatie van flights, voldoende fotografen om alles op de gevoelige plaat vast te leggen, een punctuele starter en tot slot en zeker niet onbelangrijk met dit warme weer op de achtergrond perslucht in de aanslag. Zoals gezegd juni de tweede en alle golfers waren ruim op tijd aan de wedstrijdtafel om zich te melden. Daarna vertrokken alle spelers naar de afslagplaats van VERDE 19 of wel de eerste hole van de wedstrijd. Lekker ontspannen konden we onder de bomen genieten van de afslagen van de vertrekkende teams.
David Copperfield of Hans Kazàn, je wordt belazerd waar je bijstaat, echter niet op La Cigüeňa en vooral niet door de “golfistas “. Beginner of ver gevorderden trokken ten strijde in de laatste wedstrijd van het seizoen in de vorm van Texas Scramble/Ambrose. Een heerlijke wedstrijd met een groot glittergehalte van Erdal en Nikkon. De eerste vanwege de extra opgepoetse golfspullen en de tweede vanwege het mooie weer en vastlegging op de gevoelige plaat. Zoals gezegd een perfecte wedstrijd, een drankje na afloop en wat bijkletsen op het terras van Islantilla Golfclub, daarna een gezamenlijk buffet in de buitenlucht op het terras van La Tulipa op het Resort en tot slot aansluitend de pricegiving ofwel pakjesavond. La Cigüeňa Golf op zijn best met zeker stergevoelens!!!!! Winnaar van deze wedstrijd werd team B met als captain Carla Kager en haar secondanten Joep van den Bos, Lucie Salomons en Tiny Vos. Een bruto score van 76 en na verrekening van hun gemiddelde handicap van 14 kwamen zij uit op 62 slagen netto. In hun wedstrijd scoorden zij 3 Birdies, 8 Parren en 7 Bogeys. De longest drive ging bij de dames naar Carla Kager evenals de Neary. De longest drive bij de heren ging naar Jan Kager en dus werd dit familieuitje een groot succes. Onze felicitaties dus aan team B en de winnaars van de diverse onderdelen. Natuurlijk bedanken we ook de andere deelnemende spelers en hun gevolg, want zonder hen zou deze dag niet geweest zijn wat het is geworden.

Tot zover de wedstrijd en het verslag. Is er dan verder niets te vermelden? Natuurlijk wel!!!!!! Na de vakantie gaan we weer met volle moed verder, gaan we een 2e La Cigüeňa Open organiseren waarbij we een datum in oktober zullen gaan bespreken en wederom in de vorm van Texas Scramble. Houdt dus de Nieuwsbrief in de gaten en kijk af en toe ook eens op de bewonersweblog: La-Ciguena.weblog.com.
Gaan we ook een ranking van de beste golfer publiceren en houden we jullie van verdere ontwikkelingen op de hoogte.

Voor iedereen een prettige vakantie en groet van

De wedstrijdleiding.

Laatste Update: Fietstocht van Sevilla naar Santiage de Compostella

2010-06-04T16:31:00.002+02:00

Hallo allemaal

27 mei zijn de heren naar het vliegveld van Santiago de Compostello gefietst. Daar moesten ze fiets klaarmaken voor vervoer naar Sevilla. Vandaar uit vlogen ze naar Barcelona waar ze om 14.00 uur waren. Van Barcelona vlogen ze weer naar Sevilla om daar om 22.00 aan te komen, dus hebben ze best lang op het vliegveld van Barcelona moeten wachten voor de aansluiting naar Sevilla. Fiets weer uitpakken en naar Sevilla fietsen. Ze waren om 0.30 uur bij de jeugdherberg waar ze op de heenweg ook al hadden gelogeerd. 28 mei zijn ze op de terugweg gegaan naar Islantilla. Ze zijn nu 86.5 km verder en 5.5 uur fietsen in San Juan de la puerta 15 km van Huelva vandaan. Ze hebben een mooie hostel gevonden waar ze overnachten. 29 mei gaan ze verder met hun tocht en fietsen de laatste loodjes van hun monstertocht en komen dan in de middag of tegen de avond aan bij de Promenade.

Hetty van der List

Namens Cor en Ad

Beste familie, vrienden, medebewoners en alle andere belangstellenden,

Ik heb begrepen dat jullie onze "pelgrimstocht" dagelijks hebben kunnen volgen dankzij de verslagen van Hetty. Onderweg hoorden wij al dat jullie erg met ons meeleefden en dat deed ons goed zeker als wij weer voor de zoveelste keer omhoog moesten fietsen. Spanje is het meest bergachtige land van Europa en dat klopt wel......is onze ondervinding na 1234 km op de fiets.
Op donderdag 27 mei zijn wij naar de luchthaven van Santiago gefietst en, niet verrassend, 12 kilometer omhoog.
Op de luchthaven werden onze fietsten netjes ingepakt voor het transport naar Sevilla waar wij ze 's avonds rond 23 uur weer hebben uitgepakt en in elkaar gezet.
Wij hadden een tussenlanding in Barcelona met wat vertraging zodat wij alles bij elkaar 12 uur onderweg zijn geweest.
Daarna weer ruim 15 km van het vliegveld naar de jeugdherberg in Sevilla die gelukkig 24 uur per dag open is.
Vrijdagmorgen passeerden in de straat achter de jeugdherberg nog een paar groepen "Hermandades" van Sevilla die terugkeerden uit El Rocío. Leuk om al die rijtuigen, huifkarren, paarden, muilezels en mensen in klederdracht langs te zien komen.
Na het ontbijt op pad voor de laatste 150 km naar Islantilla. Op 60 km was ons bekend dat daar een hostal was maar dan zou de laatste etappe 90 km worden. Ondanks een acuut en gelijktijdig optredend ongemak met de stoelgang, waarschijnlijk t.g.v. een glas water dat wij bij de voorgaande koffiepauze hadden opgedronken, besloten wij toch nog door te fietsen. Want er zou zeker!!!! onderdak zijn in Niebla. In dat stadje keerden nog veel meer Rocío-gangers terug dus ongewild hadden wij veel publiek en bekijks. Volgens de politie was er een hotel boven in het dorp maar bij de inwoners van Niebla onbekend en wij moesten maar 13 km doorfietsen naar San Juan del Puerto. Na 86,5 km en 5,5 uur op de fiets (met veel tegenwind) was een lekkere douche welkom in de wel aanwezige hostal.
Na een goed ontbijt zaterdagmorgen met gemengde gevoelens van start voor het laatste stukje naar Islantilla via Huelva, Gibraleon, Cartaya, Lepe en El Terrón. Toch ook nog 65 km maar je ruikt de stal dus geen probleem.
Rond 14:30 uur eindigden wij op de top van de laatste "berg" La Cigüeña waar wij door een klein comité hartelijk werden ontvangen.

De etappes waren meestal zwaar, een enkele keer saai maar ook bijna altijd afwisselend en zeer fraai. Soms door het gevarieerde landschap en in Extremadura door de oogverblindende bloemenpracht in bijna alle kleuren van de regenboog. Daarnaast hadden wij iedere dag leuke contacten of met de plaatselijke bevolking of met medepelgrims.
Dit alles bij elkaar maakte het tot een prachtige tocht en met de ruim 200 foto's een mooie herinnering tot in lengte van jaren.
Bedankt voor jullie belangstelling.
Cor en Ad.

Update: Fietstocht van Sevilla naar Santiage de Compostella

2010-05-28T16:45:00.004+02:00

Hallo Allemaal

De heren hebben helemaal geen stop gedaan, maar zijn gewoon door gefietst naar Santiago de Compostela. Cor heeft mij een smsje gestuurd dat ze op bestemming waren.
Dus na Rodeiro hebben ze de route verder gevolgt door vervolgens te klimmen en dalen naar Ponte Ledesma.

Over deze brug fietsen ze de provincie A Coruna in. Alweer een pittige klim van zo'n 3 km en ze blijven maar klimmen, o jee wat een pech. Gelukkig dalen ze ook nog wat af en komen ze in Rodino, maar daar begint weer een klim en bij Arins dalen ze gelukkig weer wat. Eindelijk zien ze de contouren van de stad Santiago! Nu dalen ze af naar Rio Sar. Maar voorbij de brug moet er toch weer geklommen worden en komen ze in de oude stad en er moet als maar geklommen worden. De finish is op de Praza de Obradoiro.

Bij Vila de Cruces op 52 km is een overnachting ingebouwd voor ieder die dat wil, omdat deze etappe zwaar is en er flink geklommen moet worden.
10km ten zuidwesten van Vila de Cruces gelegen ruines van het klooster San Lorenzo de Corbociro.

Vila de la Paz op 74km. Als je voorbij dit dorpje bent zie je Pico Sacro (heilige top van 525 meter) liggen.

Ponte de Sar op 92km. Hier ligt de kerk van Santa Maria del Sar en dateert uit de 12e eeuw en was ooit het klooster van de orde van de Tempeliers.

Santiago: Centrale punt van Santiago de Compostela is de Praza de Obradoiro voor de kathedraal. Aan dit plein ligt ook het paleis van Roxoi. Een ander opvallend bouwwerk is het voormalig koninklijk hospitaal Hostal de Reyos Catolicos. Tegenover dit gebouw is het College van San Jeronimo. Aan de kathedraal zijn links en rechts aangebouwd het paleis van Gelmirez en het klooster. Naast de kathedraal is de Praza de Platerias het plein van de zilversmeden.
Als je iets meer wil weten over de achtergrond van Galicie dan kun je dit vinden in het Museo el Pueblo Callego vlakbij Porta do Camino. Porto do Camino is de ingang van de oude stad waarlangs de pelgrims die de route uit Frankrijk hebbben gevolgd de oude stad binnen komen. Ze komen via de Rua de San Pedro.
Aan de zuidkant van de stad begint de Campo da Estrada en is een nieuw centrum met brede straten en grote winkels en vind je ook het levendige stadspark Carballeira de Santa Susana. Midden in dit park staat de kerk van Santa Susana. Op de plaats waar nu de kathedraal staat werd in 813 het graf van Sint Jacob ontdekt. De twee torens dateren in hun oorspronkelijke vorm uit de romaanse periode. Achter het altaar staat het beeld Sint Jacob Apostel en dateert uit 1211.

Op het stadhuis tegenover de kathedraal staat de slag van Clavijo afgebeeld en er bovenop staat een beeld van Santiago als Matamoros.

Hetty van de List

HET ZONDAGSGEVOEL BLIJFT!

2010-05-26T14:16:00.006+02:00

Ons motto is: "HET ZONDAGSGEVOEL BLIJFT"!

Eigenlijk is daar niets meer aan toe te voegen toch? Voor ons is het hier een ontspannen, gelukkig, sociaal leven zonder zorgen.
Ja natuurlijk, we worden wat ouder met een PHPD'tje ( pijntje hier, pijntje daar).

Leuke gebeurtenissen volgen elkaar op. Zo is er deze week de Romeria van Cartaya. Cartaya is een plaatsje dat ongeveer 15 km. van Lepe ligt.
Vanaf de donderdagavond wordt er een bloemenhulde gebracht aan San Isidro, de patroonheilige van Cartaya. Na donderdag wordt er een bedevaart gemaakt naar het kapelletje midden in de bossen, een paar kilometer buiten Cartaya, waar er uitbundig feest wordt gevierd. Het staat er vol met tenten (casitas) en de trotse machos met mooie vrouwen achterop rijden te paard rondjes om vooral toch maar gezien te worden.
We hebben meegemaakt dat we werden uitgenodigd door voormalige buurtjes van ons uit Cartaya, waar we anderhalf jaar hebben gewoond. In hun tent werd zoveel lekkers voor onze neuzen gezet, dat we eigenlijk wat beschaamd waren door hun gastvrijheid.

Een andere leuke gebeurtenis hebben we afgelopen zaterdag meegemaakt, ook in Cartaya. Niets vermoedend gingen we daar boodschappen doen en hoorden vanaf het plein voor de kerk en de Ayuntamiento (gemeentehuis) al luidsprekers met de bekende Rociomuziek. Vragend in een winkel wat er gebeurde, werd gezegd dat er een Concurso de Sevillanas was, dat is de bekende dans uit Sevilla. In de schoenenwinkel kregen we zelfs 2 bonnen voor gratis pils en zijn we richting Plaza gegaan alwaar door de deelneemsters al druk werd geoefend. De dames en meisjes droegen de bekende "Trajes de Flamenca", de een al mooier dan de ander. Vertederend waren de kleine meisjes in hun jurkjes. De Alcade (Burgervader) kwam ons begroeten en ik kreeg zowaar 2 kussen van hem (de eerste keer dat ik door een burgemeester ben gekust!). Een indruk op mij heeft één paar gemaakt, waarvan de man niet onderdeed voor zijn partner. Het vuur en de passie spatten ervan af, adembenemend mooi.
Ik denk ook, dat zij in hun categorie iedereen de loef hebben afgestoken, wat we helaas (door tijdgebrek) niet hebben kunnen meemaken.

Een ander, ook heel leuk, evenement in Cartaya is/zijn de muziekavond(en) in het kasteel. Als je geluk hebt, komen er musici naar je smaak. Je zit op de open binnenplaats en je ziet de sterrenhemel en evt. de maan. Bijzondere gebeurtenissen vinden wij het. Als je er bijtijds bent, kunt je zeker zijn van een zitplaats en mee genieten van een heerlijke avond.

Betty Muntz

Golf nieuwsbrief mei 2010 nr. 3

2010-05-25T16:33:00.005+02:00

Beste golfers,

Natuurlijk zijn we niet altijd voorzichtig en beschrijven we wel eens zaken die een week later geheel anders zijn. Gaven we vorige week aan dat het rustig was in de baan en alle flights op tijd terug waren, deze week was het anders en ook rustig tijdens de starttijd. Echter de terugkeer binnen de gestelde tijd had waarschijnlijk te maken met het onwaarschijnlijk fraaie weer in Andalucia aan de boorden van de Atlantische Oceaan. Toch stonden alle spelers te trappelen van ongeduld om met de beste bedoelingen een goede score neer te zetten doch keerden terug met een natte rug en matige scores. We zouden haast gedacht hebben aan een lekkere frisse duik in een of ander zwembad naast de diverse holes.

De komende week nog een normale competitiewedstrijd op de woensdagmiddag en de week erna op 2 juni de afsluitende wedstrijd met als wedstrijdvorm Texas Scramble. Hebben jullie overigens wel gelezen dat we gezamenlijk aan het buffet zullen deelnemen? Dat ook je partner welkom is? Dat we na afloop van het buffet de prijsuitreiking houden? Dat alles voor niets is ????? Nee, dat hebben we niet gelezen en dat is ook niet zo. Deelname aan het buffet voor de partners (mits geen deelnemer aan de wedstrijd ) komt voor eigen rekening en moet je per e-mail even aan Annet doorgeven: annet.uiterwaal@gmail.com.

Last van de warmte en dus gehaktdag in de wedstrijd met als resultaat matige en zeer slechte scores en rommelig ingevulde scorekaarten. Over het algemeen kwalitatief uitermate teleurstellend. En natuurlijk is er altijd een uitzondering en deze kwam van de optimistische en uitbundige Hans Kühne met bruto/netto 103/80. Een geweldig woord van dank aan zijn flight van deze middag en een zwierige zwaai naar iedereen in zijn afsluitende speech. Zo kennen we Hans ondertussen en zijn prijs mocht hij houden om daarna even te tellen of andermans scores wel juist waren geweest. Ook deze week hadden we weer gasten met een lagere handicap dan hier gebruikelijk en ook zij moesten constateren dat het spelen hier behoorlijk wat problemen op kan leveren. Bij de wedstrijd over negenholes werd Joop Witteveen winnares. Kijk voor de scores en uitslagen op de separaat toegezonden mail.

Met of zonder goede start op de lus Azul vertrekken we naar hole twee. Hier krijg je een panoramisch uitzicht voorgeschoteld met een grote vijver zoals jullie ongetwijfeld al eens hebben gezien. Het zal jullie zeker niet verbazen als je jouw eerste slag vanaf de tee in het water speelt en vervolgens moet handelen zoals de regels aangeven voor een normale waterhindernis (gele paaltjes). Echter op deze hole hebben we een droppingzone links van de vijver en je tweede slag speel je vanaf deze plaats. Bal droppen en slaan. Wel een strafslag meetellen bij jouw score. Waarom deze optie ? Waarschijnlijk speel je jouw tweede slag vanaf de tee wederom in het water en dan is golf niet leuk en vooral niet als je pas op hole twee bent. Longhitters moeten ingehouden spelen want anders liggen zij op hole tien Amarillo en hebben zij ook een probleem. Eenmaal op de green is het Appeltje/Eitje.

Afsluitend wensen we iedereen een prettige voortzetting van de week met fraai weer en de terugkerende spelers een goede vlucht en graag tot volgende week.

De wedstrijdleiding.

Update: Fietstocht van Sevilla naar Santiage de Compostella

2010-05-25T16:01:00.009+02:00

Vandaag gaat de 12e etappe van Zamora naar Mozar de Valverde (70 km)
Bij Zamora gaan de brug over en rijden ze richting stuwmeer, dat is al een aardig stukje omhoog en na 12 km nemen ze de afslag naar Villarrin om na 14.1 km Torres del Carrizal te doorkruisen. Na 24.9 km komen ze door Arquillinos en na 28 km Villaba de la Lamprena. Op 34.0 km zijn ze bij Vellarrin de Campos en na 43.8 bij Estacion de Tablas. Op Op 45.3 km zitten ze op de kruising met de N630 en nemen ze na 53.7 km de afslag voorbij het stuwmeer. Na 59.5 km komen ze door Bretocino en na 65 km door Burganes de Valverde. Op 70 km zijn ze in Mozar de Valverde om daar een onderkomen te zoeken.
Bijzonderheen onderweg: Het landschap waar ze door fietsen is rustig golvend met af en toe een dorpje. Het landschap heet de Tierra de Pan
Na 35 km fietsen komen ze in het dorpje Villarrin de Campos. Dit dorp kent al eeuwen een intense Cristusdevotie en wordt hier vereerd als Cristo de los Afligidos.

Ten noorden van Villarrin de Campos ligt La Reserva Regional de las Lagunas de Villafafila.
De meren zijn een beschermd gebied waar honderde soorten vogels komen.
Het stationnetje van de Tablas op 44 km is een kenmerkend voorbeeld van een verlaten stationsgebouw aan de overwoekerde ijzeren Via de la Plata.
Niet ver van het kruispunt mt de N630, op 45 km liggen bij Granja de Moreruela de ruines van het Monesterio de Moreruela het oudste klooster van Spanje uit de 12e eeuw.
De dorpen Bretocino 59 km en Olmillos zijn architectonisch bepaald geen hoogstandjes. Maar het echter booiend om te zien hoe hier de lokale bevolking met verweerde gezichten nog altijd op tradionale wijze de landbouw bedrijft.

De 13e etappe gaat van Mozar de Valverde naar Puebla de Sanabria (79/90km)
Mozar de Valverde is het begin van deze etappe en na 1.9 km komen ze door het dorpje Navianos de Valverde. Vervolgens na 7 km bereiken ze Aguilar de Tera, om vervolgens na 9.4 km Micereces de Tera te passeren. Op 11.4 km het dorpje Abraveses de Tera en na 14.5 km Santibañez de Tera. Op 19.3 km zijn ze in Santa Croya de Tera en na 20.8 km in Santa Marta de Tera. Na 26 km komen ze door Camarzane de Tera en op 37 km in Junquera de Tera. Nu hebben ze wel genoeg Tera’s gehad. Op 43 km komen ze door Rionegro del Ouente en na 51.6 km in Mombuey. Na 66 km door Asturianas, vervolgens na 68.5 km Palacios de Sanabria. 72 km gefiets paseren ze Otero en na 77.1 km Rotonde bij hotel Puebla. 79 km gefiets, nog niet op bestemming, maar wel in Puebla de Sanabria. Ze fietsen verder omdat ze bij pas op 81.5 km een onderkomen zullen vinden en dat is waarschijnlijk in Puente de Sanabria. Of verder.
Bijzonderheden onderweg: Het begin van de route gaat door een boeren landschap met leuke weggetjes en dorpjes. Op 9 km kom je het fraaie kerkje Micereces tegen.

Vanad Santa Marta fietsen ze over de oude hoofdweg N525.
Rionegro del Puente 43 km. Is een aardig plaatsje wat na een klim uit het dal bereikt wordt. Hier is ook de zijrivier Rio Negro.

Momby op 51 km heeft aan de linkerkant een leuk wijkje en ook dit plaatsje stond bekend om zijn geneeskruidige baden.
Palacios de Sanabria op 68 km is niet interessant, maar je kunt er wel honing kopen. Bij Palacios is de 15e eeuwse ermita Virgen de la Encarcion, patroonheilige van het dorp.

Ca. 6 km ten noorden van het dorp ligt Santiago de la Requejada.
Puebla de Sanabria 79 km is oud stadje met steile keienstraatjes en een unieke mengeling van snoeverige huizen en volksarchitectuur,is tegen een top aangebouwd. Op het hoogste punt is het 15e eeuwse kasteel van Los Benavente te vinden. Een ander belangrijk historisch bouwwerk is de 12e eeuwse kerk Santa Maria del Azogue.

Lago de Sanabria 87 km is een bergmeer met een oppervlakte van 3 bij 1.5km en is het grootste natuurlijke meer van Spanje. In het park Lago de Sanabria zijn schitterende wandelingen uitgezet.
Herinneringen aan Santiago en pelgrimsplaatsen:
In Santa Croya de Tera is een informatieplaat te vinden op de Plaza Mayor van de Via de la Plata.In Santa Marta de Tera staat een 12e eeuwse romaanse kerk met een beroemd beeld van Santiago uit de 11e-eeuw. Rionegro del Puente was vroeger een hospitaal voor de pelgrims en dat heette La Virgen Carballada. Het Romaanse kerkje Nuestro Senora de la Asuncion in Mombuy heeft een opmerkelijke toren uit de 13e-eeuw. In Asturianas vind je de pelgrimskerk Nuestro Senora del Carmen. In Santiago de la Requejada vinden van 22-25 juli de Santiago feesten plaats. In Otero ligt het heiligdom van Santa Maria de los Remedios en op de eerste zondag in oktober vindt hier een grote bedevaart plaats. En in San Martin de Castenade net boven het meer is het klooster van Santa Maria uit het jaar 916 en is in de 12e in geheel verbouwd in romaanse stijl.

De 14e etappe van Puebla de Sanabria naar Vendas de Barreira (70/84km.)
Maar de heren zijn door gefietst naar Requelo of Tunel del Padornelo.
Als ze vertrekken uit Requejo gaan ze over een aantal viaducten en met veel wind kan de stijging behoorlijk zwaar zijn.
Als ze vanaf Tunel del Padornelo vertrekken komen ze door een 450 m lange tunnel en gaan ze via een oude slingerweg verder. Op 18.5 km komen ze door Padornelo en na 29 km door Lubian.
Op 32 km gaan ze over een rotonde en volgen een vernieuwd trace direct naast de snelweg. Ook hier gaan zij een tunnel door die de Portillo a Canda heet, met een flinke klim.

Deze tunnel 450 m lang en goed verlicht. Na deze tunnel bevind men zich in Galicie. Na 42 km passeren ze Pereiro en na 49.4 km pas Alto de Ganizo.Op 51.0km komen ze door A Gudina en na 59.6 km in Alto de Meson de Herosa en na 70km zijn ze in Vendas da Barreira.

Requejo op 10 km is een leuk dorpje wat vroeger een stopplaats was voor de klim naar de 1330 meter hoge Portillo del Padornelo.

Na 18 km fietsen is er een leuk cafeetje aan de andere kant.
Lubian op 29 km lijkt op een vergeten dorp, maar het is de moeite waard om het plaatsje in te gaan. In Lubian bevind zich het heiligdom van La Virgen de la Tuiza.
As Vendas da Barreira op 70 km is een typisch Galicische plaatstje waar de huizen van grijze natuursteen zijn gemaakt. In Galicie merk je overal dat je op de route naar Santiago bent. Regelmatig is er informatie langs de weg.

De 15e etappe gaat van Vendas da Barreira naar Allariz 65.2 km.
Maar de heren hebben gisteren 16.6 km verder gefietst tot aan Verin waar ze een overnachting hebben opgezocht.
Verin is een lang gerekt plaatsje maar niets bijzonders. De eerste 24 km is wat zwaar er zitten namelijk een paar pittige klimmetjes in naar Alto de Estaves.
Hier is het wat drukker en kom je wat dichter bij bewoond gebied. Er moet nog wel een paar geklommen worden tot aan de Alto de Allariz.
De heren zullen nog wel wat verder door fietsen en gaan dan een stukje verder op de Route de la Plata. Ik denk dat ze door zullen fietsen tot aan A Seara of Cartelle. Maar dat weet ik niet zeker.

Allriz is een schitterend plaatsje. Aan de rand van het stadje is de Campo da Feira a Barreira; een grasveld voor het klooster van Santa Clara.

In het barokstijl opgetrokken Casa Torre Castro Oxea uit 1748 hebben ze een plaatselijk drankje dat iedere bezoeker gedronken moet hebben.
Midden in het stadje staat een fraaie romaanse Santiago-kerk uit de 12e eeuw.

De 16e etappe gaat van Allariz naar Oseiro (85.5 km)
Bij de 15e etappe hebben de heren een stukje van de 16e etappe gedaan en zijn ze gekomen tot Ribadavia.
Maar de tocht begint in Allariz en komen ze bij de afslag naar A Merca om in Merca rechtdoor te gaan naar A Manchica. Nu komen ze bij Sabucedo bij een t-kruising dit is na een flinke klim, om ververvolgens rechtsaf te slaan. In A Seara moeten ze links en na een tijdje fietsen zijn ze in Barral en gaan ze een kruising op voorbij de stuwdam. Hier moeten rechts richting Ribadavia waar ze gestopt zijn om te overnachten. Vervolgens pakken de 16e etappe nadat ze hebben geslapen en een goed ontbijt hebben gehad weer op. Ze steken de rivier Mino over en moeten dan een klim maken van 2 km. Ze komen bij een t-kruising en gaan ze richting Ourense. Ze volgen de doorgaande weg tot aan de rotonde en voor de snelweg gaan ze schuinrecht richting Casagrande de Robeiro.

Even verder komen ze op een t-kruising met de OR-211 waar ze linksaf het viaduct onder de snelweg gaan richting Leiro.Na 49km komen ze out op de nieuwe OUR-210. Dit is na 49.2 km. Op 52.2 km komen ze Leiro aan, en na 53.4 komen ze op de oude weg Embalsa de Cabanalas. Op 63.7 km paseren ze O Caballino en na 75.2 km Ceo. 78k m gefietst paseren ze Cotelas en op 85.5 km zijn ze op bestemming in Oseira waar ze een overnachting gaan opzoeken. Het kan zijn dat de heren nog een stukje door fietsen maar dat weet ik nog niet. Wasarschijnlijk hebben ze morgen een rustdag en gaan ze woensdag de laatste etappe doen. Ze vliegen de 29e weer terug naar Sevilla.

Er wordt gefietst door een mooie streek met veel kleinschalige landbouw en typische Galicische dorpjes. Voorbij Cartelle dalen ze af naar Barral en fietsen ze tussen de wijnranken.
Het dorpje Leiro ligt fraai aan de Rio Avia en is het centrum van de befaamde Ribeiro-wijn.

O Carballino is een vrij modern stadje en is niet zo interessant behalve dat hier diverse grote feesten plaats vinden.
Ceo staat bekend om Pan de Cea, dit zijn grote broden.

Oseira is het eind doel en midden in de eenzaamheid duikt het indrukwekkende Monesterio de Nuestra Santa Maria La Real de Oseira op.Dit klooster dateerd uit 1131 en in de 14e-eeuw is het bouwwerk flink uitgebreid. In 1647 zijn de barokfacade en de torens van de kerk verrezen volgens het model van de kathedraal van Santiago de Compostela.

De 17e etappe is de laatste van de fietstocht en deze gaat van Oseira naar Santiago de Compostela 95km.
De route gaat over de weg langs het klooster en deze gaat flink omhoog. Er zijn een paar steile stukken, maar over het algemeen valt het mee. Na 3.5 km volg je bij een Y-splisting de doorgaande weg naar links naar beneden en gaan ze na 4.7 km naar links door Provendura. Na 4.7 km gaan ze op een Y-splitsing naar rechts. Er wordt nu gefietst door een ruig berglandschap en veranderd voortdurend. Na 5.6 km gaan ze langs Provendura en op de Puerto de Provendura fiets je in de provincie Pontevedra. Nadat ze de pas zijn gepaseerd dalen ze, maar het blijft dalen en klimmen. In het streekcentrum Rodeiro gaan ze naar links richting Golada.

Ze gaan dwars door Godela om vervolgens richting Melide te gaan en daarna richting Vila de Cruces. Eindelijk een lekker lange afdaling na veel klimwerk richting Rio Arnego. Maar helaas voorbij een brug wordt het weer flink klimmen naar Vila de Cruces. In de hoofdstraat van dit dorpje zien de richtingaanwijzer met Santiago 40 km staan. Na ongeveer 50-60 km te hebben gefietst stoppen de heren in Vila de Cruces om te gaan overnachten. De tocht is behoorlijk zwaar en de heren hebben tijd omdat ze geen rustdag inbouwen.

Update: Fietstocht van Sevilla naar Santiage de Compostella

2010-05-20T09:19:00.005+02:00

Hallo allemaal,

De 11e etappe gaat van Salamanca naar Zamora (72.5 km)

De etappe van gisteren was erg zwaar, ze waren pas om 19:30 uur in Salamanca omdat ze weer 20km waren omgereden.
Het vertrek van deze etappe begint op de Plaza Mayor en na 8 km bereiken ze San Cristobal de la Cuesta. Na 25 km.bereiken ze Aldeneuva de Figueroa en na 34.5 km Fuentesauco. 47.5 km verder zijn ze in Argujillo en na 54.2 km in El Piñero. 63.2 km verder in Gema en na 72.5 km in Zamora.

Bijzonderheden onderweg

Het eerste deel van de route gaat door een golvend korenlandschap en de dorpen zijn niet echt interessant.
Fuentesauco, na 34 km, is de hoofdstad van de streek Gureña.
Deze streek staat bekent om zijn uitstekende kikkererwten.
De kerk Santa Maria del Castillo is een monument uit de 16e eeuw. De kerk San Juan Bautisia dateert uit de 15e eeuw. In de kapel van het Clarissenklooster is een altaarstuk met fraaie schilderwerken. Arcemilles, 60 km verder, is heel kort moors geweest, namelijk: van 712-778, hoewel het zuidelijk van de Duero ligt. In 778 werd Arcenilles veroverd door Don Alfonso del Catolico. De 17e eeuwse brokkerk de la Asuncion is in 1982 uitgeroepen tot historisch monument. Hier bevinden zich de beroemde 15e-eeuwse panelen met afbeeldingen van het lijden en de verrijzenis van Stristus van Fernando Callego, Tablas de Arcenillas.
Zamora met de fraaie romaanse brug over de Duero is een bezoek meer dan waard. Puente Romano Sobre el Duero.
De stad heeft vele monumenten. Vooral in het oog springen de 14 romaanse kerken uit de middeleeuwen. Interessant is ook het Semana Museum. Hier staan de historische platforms met beeldgroeperingen opgesteld die tijdens de processies in de week voor Pasen door de stad worden gedragen. Leon en Castillie vormen een gezamenlijke regio van 8 provincies. Het wapen bestaat uit twee kastelen van Castilie en twee leeuwen van leon.

Hasta Pronto!

Hetty van der List

Nieuwe update: Fietstocht van Sevilla naar Santiage de Compostella

2010-05-17T16:19:00.005+02:00

Hallo allemaal

Vandaag gaat de 7e etappe van Trujillo naar Monfrague (70k m)
Deze etappe is behoorlijk zwaar omdat er veel klimwerk verricht moet worden.
Van Trujillo fietsen de heren 40km en dan zijn ze bij het dorpje Torrejon el Rubio. Na 50km fietsen komt men bij de Poort de Taag.

Vandaaruit fietst men verder naar Villarreal de San Carlos. Dat is ongeveer 65.5 km fietsen. Na 70 km bereiken ze Parque de Monfrague.
Het parque de Montfrague is een beschermd natuurpark en is beroemd door de populatie vogels. Er zijn gieren, monnikengieren, lynxen en andere vogels en dieren te zien. Maar ook heel bijzonder zijn de grotten met prehistorische schilderingen. Hier zijn verschillende wandelingen uitgezet.
Verder ligt er 11km vanaf de camping Plasencia dat geheel door indrukwekkende middeleeuwse muren is omgeven waar de stad bovenuit steekt. Plasencia wordt in Extremadura de verwende metropol van het noorden genoemd. Verder vindt men in Plasencia fraaie bouwwerken uit de renaissance en een van de bekenste is het Palacio del Marquesos de Mirabel. In de stadsmuren van Plasencia zittenbeeldhouwwerken van Sint Jacob als pelgrim.
Vanaf het heiligdom Virgen del Puerto heb je een mooi uitzicht.
Een andere bijzonderheid is de poort van Taag waar het heiligdom Santuario de Monfraque. Na de reconquista werd dit kasteel eigendom van de kruisvaarders van de Orde van Monfrague.

Verslag van Cor van der List vanuit Trujillo

Eindelijk een internetcafe gevonden in Trujillo. Trujillo is een prachtige, zeer oude stad met een dubieus verleden. Van hieruit vertrokken veel Spaanse veroveraars van Zuid-Amerika en die hebben daar de Inca's en Azteken uitgemoord.
Tot nu toe prachtige tocht met zeer afwisselend landschap. Over het algemeen goed te fietsen, ook op de stille binnenweggetjes. In bijna ieder dorpje wel een bar om koffie te drinken of iets te eten. Het klimmem op de eerste dag over 55 km en de tweede, ook 55 km, was zwaar. Zelfs voor Ad. Woensdag was ik kapot na de diarree en fietsen op 2 bananen en 4 koppen thee is niet ideaal. Tevens een afstand van 82 km en een zeer saaie route. Een weg van ongeveer 30 km alleen mar rechtuit. Ik dacht dat je die alleen maar in Amerika had. Maar gisteren en vannacht een prima hostel met goede douche en lekker bed. Temperatuur is erg laag rond de 15 °C. Soms te koud voor een korte broek. Als het in het noorden nog kouder wordt moet ik een lange fietsbroek kopen. Wij hebben er nu 400 km opzitten en wij zijn op de 8e dag.
Dus nog even volhouden.
Deze tocht is prima voor ons Spaans wat hier overigens veel beter verstaanbaar is dan in Lepe.
Hebben al een aantal Nederlanders ontmoet die deze tocht lopend of op de fiets doen. Een ouder echtpaar 66 jaar kampeert zelfs nog en hebben nauwelijks getraind dus klasse.
Zij volgen hetzelfde schema dus misschien zien wij hen vandaag weer ergens op een terrasje of restaurantje.

Cor van der List

Vandaag de 8e etappe van Plasencia naar Aldeanueva (83,7 km)
De heren zijn gisteren iets verder doorgefietst en hebben overnacht in Plasencia. Vanuit Plasencia nemen de heren een binnendoor weggetje naar Calisto om zo de route weer op te pakken. Fietsen door Aldehuela del Jerte om door te fietsen naar Carcabispo. Na 47 km fietsen komen ze voorbij een wit huis, Venta de Quermada en gaan ze een karrespoor op dat een onderdeel is van de oude camino. Na 6 km komt de triumfboog Arco de Caparra. Hier gaan ze brug over van de Rio Abroz.

Na 58 km gaan ze naar Zarza de Granadilla en na 78.3 km zijn ze in Aldeanueva del Camino. Ze fietsen niet door na de camping, maar zoeken een onderkomen in Aldeanueva del Camino.
Bijzonderheden onderweg zijn Galisteo dat geheel ommuurd is met moorse vestingwerken van rivierstenen en prachtige arcades op de Plaza Mayor. Het pronkstuk is de 13e eeuwsekerk. Nuestra Senora de la Asuncion. Midden in het dorpje Carcaboso staan drie Romeinse mijlpalen.
Arco de Caparra dat 54 km vanaf Placencia ligt staat een Romeinse ruine. Nu kom je in de buurt van Las Hurdes. Hier maakte de befaamde cineast Luis Bunuel zij eerste documentaire Tierra sin Pan. Aan het stuwmeer Embalse de Gabriel Y Galan ligt het spookdorp Granadilla.
Aldeanueva del Camino heeft twee interessante kerken uit de 16e eeuw. Nuestra Senora del Olmo en San Sevando

Vandaag de 9e etappe van Aldeanueva naar Candelario (29 km)
De mannen zijn doorgefietst naar Valverde de Valdecasa. Dus hebben de heren in plaats van 29 km 49 km gefietst, lijkt niet veel, maar er moest veel klimwerk verricht worden. De route bevindt zich in de provincie Salamanca en de regio is Castilla y Leon. Bijzonderheden onderweg zijn: Hervas na 1.5 km. Dit middelweeuse stadje ligt tegen de bergen en heeft de best bewaard gebleven joodse wijk van Spanje. Een interessant gebouw is de renaissancekerk Santa Maria.
Na 8 km komen ze door Baños de Montemayor en is al een geneeskrachtige badolaats sinds de Romeinse tijd.

Na 14 km komen ze door Pas Puerto de Bejar

Na 24 km komen ze door Bejar. Dit is een oud stadje. Op het Plaza Mayor staat een aantal monumenten. Het stadhuis, een romaanse kerk en het vroegere paleis waren van hertog Cervantes.
Daarna komen ze door Candelario een van de mooiste dorpen van Spanje. Het is gelegen tegen de vaak met sneeuw bedekte 2400 meter hoge Sierra de Candelario.

Omdat de heren door gegaan zijn hebben ze een stukje van de 10e etappe van Bejar-Salamanca erbij gedaan. Ze zijn doorgefietst tot aan Valverde de Valdecasa.
Hier hebben ze een primitief onderkomen gevonden. Wel een mooie douchecabine, maar geen water, dus niet douchen.

Verslag van Cor van der List vanuit Hervas

Wij zijn na bijna 80 km aangekomen in Hervas. Dat ligt aan de voet van het gebergte waar wij in april maar ook nu nog sneeuw zagen liggen. Wij zijn onderweg verkeerd gereden zodat wij na 48 km maar 12 km waren verwijderd van Plasencia dus als wij niet op de kaart hadden gekeken of de weg gevraagd hadden hadden wij een rondje van 60 km gefietst zonder verder naar het noorden te zijn gekomen. Het was een vrij zware etappe omdat het weer veel klimmen was. Ad is redelijk kapot omdat hij ook wat verzwakt was door de diarree. Hij had gisteravond forel gegeten maar het vel van zijn visje leek wel de huid van een 120 jarigeI vrouw (of man) en de vis was ook niet warm. Ik had maar weer eens lomo met deze keer gloeiendhete en knapperige frites genomen. Je kunt maar beter geen risico nmen. Om half vijf vanmorgen dacht ik nog lekker 3,5 uur te kunnen slapen maar toen begon het gedonder met Ad. Ik heb hem laten slapen tot half negen en dat was eigenlijk te laat voor deze lange etappe. Ad komt ook niet zo snel op gang maar verder petje af voor zijn conditie. Bij iedere helling is hij als eerste boven maar ik ben sneller beneden omdat mijn fiets blijkbaar superlicht loopt. Hij trapt continu en ik doe niets en zoef hem voorbij. Vanmiddag in een piepklein barretje een bocadilla met jamon gegeten maar een derde was vet dus dat heb ik er maar vanaf gesneden. Wij logeren nu in een tot albergue omgebouwd buiten gebruik zijnd treinstation. Prachtig gelegen aan de voet van de bergen. Moet heel leuk zijn voor Wim omdat allerlei dingen van de trein zijn bewaard zoals stationsklokken, uniform, wissels, stootblokken, perron enz. Binnenin is het prachtig verbouwd met douches, toiletten, 4 persoonskamers, zithoeken, bar en je kunt er ontbijten en dat alles voor maar 15 euro. Het centrum van Hervas is op 5 min. lopen met talloze restaurantjes en tapasbarretjes. Als je dit leest snap je wel wat wij in april allemaal hebben gemist dus wij moeten een deel van deze route nog maar eens over doen. Er loopt hier ook een heel vriendelijke grote schapendoes dus toch nog even contact met een hond.Is met Mars alles goed en hoe is zijn conditie. Die van mij wordt steeds beter ik hoop wel 3 of 4 kilo kwijt te zijn als ik terug ben. Dus met mij gaat het prima en met Ad ook al weer beter na een goede hete douche.Ik hoop dat ik tot het eind toe foto,s kan blijven maken wat de accu geeft inmiddels een streepje minder aan. Wij zien wel in ieer geval de groetjes van ons beiden en sterkte in je eentje.

Cor van der List

Vandaag de 10e etappe van Valverde de Valdecasa naar Salamanca (60.5 km)
Vanaf Valverde de Valdecasa gaan ze richting Guijuelo en vandaar naar Los Santos. Een golvend landschap, niet echt zwaar. Voorbij Endrinal gaan ze richting Vecinos en bij Frades de la Sierra gaan ze het dorpje in langs de vleesfabriek de weg gaat den richting San Pedro de Rozados om vervolgens flink te klimmen naar La Dueña op bijna 1100 meter. Vandaar uit gaan ze richting Salamanca. In Salamanco of Marta de Tormes zullen ze hun onderkomen zoeken. Voorbij Valdecas fietsen ze tussen de zwerfkeien en op diversen plaatsen wordt graniet gewonnen.

In Endrinal worden de koeien regelmatig door de straten gedreven.
Een van de interessantste steden van Spanje is Salamanca die gesticht is in de
3e eeuw voor Christus. De universiteit van Salamanca heeft een belangrijke rol gespeeld in de geschiedenis van Spanje. In 1936 wist de opstandige generaal Franco met zijn leger snel door te stoten naar Salamanca. Onderweg heeft hij een bloedbad aangericht in de arena van Badajoz. Voordat je de stad Salamanca bereikt zie je toren van de oude en de nieuwe kathedraal. Over de Rio Tormes ligt een fraaie romaanse brug.
De meeste bouwwerken in de stad zijn opgetrokken uit okergele natuurstenen uit Villa mayor in het noordwesten van de provincie Zamora. Pronkstuk van Salamanca is de in barokstijl opgetrokken Plaza Mayor.
Indrukwekkend is de voorgevel boven de toegangspoort van de universiteit en het front van de San Esteban kerk en het museum. Een bezoek aan de fraaie kloostergang in het Monesterio de las Dueñas.

De Pico de la Dueña, een 1100 meter hoge top bij Frades de la Sierra, is een belangrijk punt op de oude pelgrimsroute. Hier staat het zwaardkruis van de ridders van Santiago.

Morgen hebben de heren een rustdag om even bij te komen en Salamanca te bezichtigen.

Hasta pronto!

Hetty van der List

Nieuwsbrief Golf mei 2010 nr. 2

2010-05-14T15:13:00.003+02:00

Beste golfers,

Na een gezegend weekend met een prachtige processie en de Romeria in El Terron trokken onze golfers woensdag weer hun kar of Buggy (bij uitzondering) langs de diverse Barranco's del Moro om hun kunsten te vertonen aan hun medespelers. Niet gemakkelijk kunnen we vertellen, want de tocht begon deze middag op Azul voor zowel de spelers van de wedstrijd over achttienholes als de negenholes. Aan de wedstrijdtafel altijd weer nerveuze gezichten als we bekend maken dat we Azul en Amarillo gaan spelen en te moeten beginnen op Azul. Allez beste golfers, een beetje variatie kan geen kwaad en het was afgelopen woensdag op ons tijdstip van starten niet druk met flights vóór ons. Ruim binnen de vooraf vastgestelde tijd keerden de spelers terug op het Ooievaarsnest om te genieten van een welverdiend glaasje wijn of een lekker pilsje. Is het bij ons in Holland gehaktdag op woensdag, in Islantilla maken we dankbaar gebruik van de wekelijkse buffetdag en velen van de spelers schoven later op de avond gezellig aan aan het Mexicaanse buffet. De familie Kühne schoof zelfs aan en geheel gekleed in Mexicaanse stijl was een warm applaus hun deel.

Over naar de wedstrijd die onder prima weersomstandigheden werd gespeeld en die over het algemeen goede scores opleverden. Helaas deze middag geen Birdies en vreemd genoeg ook weinig echte Parren. Dat er geen Birdies gespeeld waren kwam de wedstrijdleiding goed uit want we zijn nog altijd op zoek naar onze miniatuur vogeltjes die we aanbieden bij het behalen van een Birdie. De overwinning ging deze middag naar onze directeur sportief Joep van den Bos die een leuke speech uit zijn prachtige pet toverde en die erg waarderende woorden over had voor zijn eigen flight. Naast zijn taak als mentor kon hij zich deze middag ook nog mentaal op zijn eigen kunnen richten en zodoende de prijs in ontvangst nemen. Vanwege aanwezige familie speelde Tony van Os deze middag mee met de wedstrijd over negenholes en zij werd in dit onderdeel winnares. Voor de uitslagen verwijzen we jullie naar de separaat toegezonden wedstrijduitslagen.

Gaan we over tot de bespreking van de voor velen moeilijke lus Azul en raden jullie aan gebruik te maken van de komende tips voor de diverse holes. Op naar hole één Azul .

Het witte balletje intrigeert, de groene golfbaan lokt en de voortdurende kans om jezelf te verbeteren, prikkelt. Vol goede moed hebben we de kaarten geruild, de eerste teemarker in de grond gestoken en de bal erop een mooi plaatsje gegeven. Eventjes gemeld welke bal je speelt en vervolgens gekeken waar je naar toe moet spelen. Wel beste golfers na ongeveer honderd vijftig meter draait de baan een beetje naar links en dus moet je naar rechts oplijnen. De heren zien rechts vooruit een materiaalhuisje staan en moeten zich daarop richten. De dames hebben op hun afslagplaats een beetje last van overhangende takken en zij spelen dus of beter gezegd zij lijnen links van dat huisje op. Vervolgens kunnen we dus met een volgende slag lekker voor de green landen en met een chip met drie op de green liggen. Eén naar de pin en de volgende erin en de bogey is geboren. Voor de longhitters wordt het lachen. Niet zelden willen zij juist met hun drive de bocht afsnijden en belanden vervolgens in de tuinen van de naastgelegen huizen. Voor de mannen : rustig beginnen en naar de open ruimte op de fairway, met twee op de green en de Par is geboren mits je jouw bal met een goede Putt voor de pin kan positioneren. Voor de longhitsters onder de dames is het net een nachtcrème: een zalfje. Ook voor hen een Par indien ze geen gekke fratsen uithalen.

Zo zijn we gekomen aan het einde van deze Nieuwsbrief, zien jullie graag volgende week weer terug en voor de terugkerende bewoners duimen we dat de aswolk geen roet in het reisplan zal opleveren.

De wedstrijdleiding.

Update: Fietstocht van Sevilla naar Santiage de Compostella

2010-05-12T14:26:00.006+02:00

Hallo allemaal

Vandaag fietsen de heren de 5de etappe van Merida naar Miajadad (77km).
Het is vrij koud tot op heden, de heren hebben twee fiets jassen nodig om warm te blijven.
Vandaag begint de route bij de rotonde Plaza de Roma bij de Romeinse brug, richting Valverde.
Vandaar fietsen de heren ongeveer 34km naar Valdetorres. Hier beginnen de rijstvelden van Extremadura. Verder bevindt zich in Valdetorres de 16e-eeuwse kerk van Nuestra Senora de la Ascuncion.
Na 43 km fietsen belanden ze in het dorpje Yelbes. Uit deze streek kwamen veel conquistadores en kolonisten de zich later in Latijns-amerika vestigde.
Santa Amalia, Yelbes. Na 49 km fietsen passeren ze Medellin.Het is de geboorteplaats van conquistador Hernan Cortes.Op de weg naar het kasteel is de kerk van San Martin waar Hernan Cortes is gedoopt. De brug met de 20 bogen dateerd uit 1630.

Puente de Medellín-1Puente de Medellín-2
Na 77 km gefietst te hebben komen ze in Miajadas aan en is de tomatenstad van Europa.

MIAJADAS EXTREMADURA
Hier gaan de heren een onderkomen zoeken. Vaak zijn het jeugdherbergen of andere lokaties waar men kan overnachten en eten.

Hasta pronto!

Hetty van der List

Fietstocht van Sevilla naar Santiage de Compostella

2010-05-11T10:36:00.004+02:00

Donderdag 6 mei:
Ik heb de jongelui naar Sevilla gebracht om morgenvroeg 7 mei te gaan starten met hun fietstocht van Sevilla naar Santiago de Compostella. Ze fietsen de Zilverroute via de La Plata.Vandaag hebben ze hun eerste stempel gehaald en zoals velen zijn ze hopeloos verdwaald in de stad op zoek naar een speld in de Jeugdherberg, maar hebben het uiteindelijk toch gevonden. Morgen vertrekken ze vanaf de kerk.

De 1este etappe is van Sevilla naar El Real dela Jara 79,6 km.

Vrijdag 7 mei de eerste dag van de route de la plata:
Na een heerlijk ontbijt zijn de heren vertrokken om de eerste etappe van de route de la plata, ofwel zilverroute te gaan fietsen. Het eerste deel is niet echt interessant, maar vanaf Alcala del Rio wordt het landschap fraaier. Vanaf Burguillos ga je het gebergte in. De Route gaat een gedeelte door het natuurpark Sierra de Norte Sevilla.

De toch komt door Almaden de la plata, een levendig Andalusisch dorp met witte huizen en kleine pleintjes om zo de tocht voort te zetten naar El Real de la Jara tevens het einde van de eerste etappe.

Zaterdag 8 mei de tweede dag van de route de la plata:
Deze gaat van El real de Jara naar Tentudia.

Nadat de heren Andalusië zijn uit gefietst komen ze in Extremadura, ook wel De Sierra Morrena de Sierra del Sur genoemd. Dit is de streek waar de ridders van de orde van Santiago het lang voor het zeggen hebben gehad. Na 12km fietsen komen ze het eerste dorp Hoya de Santa Maria de la Nave tegen. Dit dorp is omgeven door eikenbomen. De dorpen in Extremaduren hebben nog altijd de Andalusische sfeer. Op de kerktoren prijkt een ooievaarsnest. Na weer 28 km gefiets te hebben komen ze Aldea de Pallares tegen wat een strategisch punt was voor de moren. Na 36 km fietsen komen ze Montemolin tegen wat gedomineerd wordt door het indrukwekkende Moorse kasteel.

Als de heren zo'n 50 km gefietst hebben komen ze het plaatsje Calera de Leon tegen. Dit is een heel belangrijk plaatsje i.v.m. de beroemde Iberico zwijnen. Vooral op de berg Tentudia fiets je midden tussen de zwijnen. Dit is ook het eindpunt van de tweede etappe.

Hetty van der List

Golfers Nieuwsbrief mei 2010 nr 1

2010-05-07T17:24:00.003+02:00

Beste golfers,

Waar de blanke top der duinen rust onder dik wolkendek en behoorlijk wat regen in Nederland, de golfers met een regenpak en misschien een ijsmuts op hun rondje spelen, daar draaien we hier langs de stranden van de Atlantische Oceaan rustig ons golfrondje. Natuurlijk in mei prachtig weer en vandaag een koel briesje. Helaas door een paar spelers met blessures, golflessen en nog wat andere oorzaken geen volle bak. Ondanks deze afwezigen toch voldoende deelnemers om een wedstrijd over achttien holes te kunnen spelen onder zeer fraaie omstandigheden. Niet alleen de tijd waarop we afslaan doch ook dat het in de middag rustig is en men de tijd neemt om “la comida “te gebruiken maakt het voor ons aangenaam om te spelen.

Zoals gezegd niet al te veel deelnemers en dus ook weinig ervaringen van spelers om hier te vermelden.Voldoende spelers om volgens onze plaatselijke regelementen en minimaal aantal spelers een prijsuitreiking te houden. Weinig echte Parren en slechts één echte Birdie en uiteraard gemaakt door de winnares deze middag Yvonne Hoope. Heel gezellig en onderhoudend dit keer om lekker aan de tafel iedereen op een positieve manier te kunnen vertellen en uitleggen hoe we sneller door de baan kunnen wanneer er echt veel deelnemers aan de wedstrijd meedoen. Elk voordeel konden we dus hier benutten om nog even wat praktische vragen te beantwoorden. Bij de analyse van de kaarten bleek dat op Azul 4 en 7 toch het hoogste aantal slagen genoteerd moest worden en ook op Amarillo 10 ( de eerste hole ). In de meeste gevallen dus een tien. Niet getreurd want elke dag is anders en maakt golf ook leuk en zeker in een wedstrijd. Een bemoedigend resultaat voor Hetty van der List, één van de dames die dit jaar voor het eerst aan de wedstrijden deelneemt en haar handicap laat registreren, speelde deze middag op Amarillo tien Stfpunten bij elkaar en dat geeft de burgeres moed.

Ondertussen hebben we even de tijd genomen om een kop koffie te drinken en daar hebben we uitzicht op de afslag van Azul zes. Eerste rij in de Skybox voor de schrijver dezes. Daar zie je nog wel eens de meest grote prutsers staan maar ook de “dandys “ die op het oog goed zouden moeten afslaan. Welnu, ik verslikte me bijna in de koffie bij het horen van “fore “en de latere knal op de dakpannen. Het hoofd diep gebogen en met een kromme rug sloop de man in kwestie naar zijn golfkar om een nieuwe bal te halen om opnieuw af te slaan. Gelukkig ging het nu goed en met slappe draf trok hij zijn kar voort in de hoop dat hij onderweg niet zou worden aangesproken op zijn onbesuist geslagen bal. Wat willen wij hier eigenlijk mee zeggen ?? In de eerste plaats dat op een paar holes de huizen te dicht bij de afslagplaatsen zijn gesitueerd en je juist op die holes beter rustig kunt slaan. In vele gevallen helpt die hengst tegen de bal toch niet want veelal moet je vaak juist met een tweede bal verder en zou de eerste ingehouden slag wel veel beter zijn waardoor de tweede slag je juist in een heel goede positie zou kunnen brengen om met de derde slag op de green te belanden. Op de tweede plaats willen we hiermee ook aangeven dat je altijd een tweede bal in je broekzak moet hebben of voor de dames in de zak van hun rok. Hoef je dus ook niet terug naar je kar. We komen er nog wel eens op terug zullen we maar zeggen om nog eens op het gemak wat handige tips te geven hoe we met een groot deelnemersveld de speeltijd op kunnen houden en hoe we door wat praktische tips veel tijd en ergernis kunnen voorkomen.

Op naar het beloofde onderdeel en de bespreking van de laatste hole op de lus Amarillo. Even nog een kleine tip voor de regelmatige lezers van deze Nieuwsbrieven. Als je handig bent maak je een nieuwe map b.v. “hole analyses “ en kopieer je de stukjes uit de Nieuwsbrieven en plak je die vervolgens in je nieuwe document. Een beetje Fröbelen en je hebt een leuk naslagwerkje om een beter zicht te krijgen hoe deze baan gespeeld moet worden.

Terug vanuit de Skybox gaan we over tot de bespreking van de laatste hole op de lus Amarillo en wel hole 18. Een hole voor de ervaren speler met de kwalificatie Appeltje/Eitje. Breed en zonder noemenswaardige problemen maar door de lengte een Par 4 en stroke index 11 – voor de beginners onder ons, de waardering in de rangschikking van deze hole op basis van achttien holes -. Twee slagen recht vooruit, de derde op de green, één of twee puttjes en een goed resultaat is dus normaal gegarandeerd. Ook de beginners kalm slaan is hier het devies.

Vòòr dat we deze keer over gaan tot de gebruikelijke groet, verzoeken we de spelers die in het bezit zijn van een NGF kaart hun identificatie van club en nummer door te willen geven aan de wedstrijdleiding. Dus als volgt: Jan Golf- Golfclub Haringvliet, Golf1, 98765.

Per e-mail toezenden aan: Henk Uiterwaal

Graag tot volgende week en kijk naar de separaat toegezonden uitslagen.

Islantilla, 6 mei 2010.

Spannend hoor, een onbekende kapper...

2010-05-06T10:06:00.001+02:00

Wij wonen niet permanent op La Ciguena en dat geeft mij de mogelijkheid om op regelmatige basis thuis naar de kapper te gaan. Een kapper die mijn taal spreekt en ook al enige tijd mijn haar knipt en kleurt zoals ik dat graag wil.

Als gevolg van een 40-daagse rondreis door Marokko, ontkwam ik er deze maand echter niet aan om naar een 'onbekende' kapper te moeten.

Ik had van medebewoonsters al positieve berichten gehoord over Eva, die op donderdag en zaterdag naar La Ciguena komt. Ze is kapster maar ook geeft ze schoonheidsbehandelingen.
Via de receptie heb ik daarom een afspraak gemaakt en met de nodige spanning in mijn lichaam ging ik twee dagen later bij Eva op de stoel zitten. Eva komt uit Huelva maar spreekt goed Duits en aangezien ik het Duits beter beheers dan de Spaanse taal, was het voor mij toch makkelijk om uit te leggen wat ik wilde. Ze ging professioneel te werk en het eindresultaat was precies zoals ik het me had voorgesteld. Het gevolg was dat ik gelijk een afspraak heb gemaakt voor een gezichtsbehandeling, een paar dagen later. Afgelopen woensdag lag ik dus heerlijk relaxed op de behandeltafel en ook hiermee heeft ze me niet teleurgesteld. Eva verstaat duidelijk haar vak en ik zal dan ook vast en zeker wat vaker bij haar langsgaan voor een oppepper van mijn huid die hier ongemerkt toch te lijden heeft van zon. In ieder geval kan ook ik nu bijdragen aan de positieve berichten over Eva.

Yvonne Hoope

Golf wedstrijd

2010-05-04T09:37:00.005+02:00

Islantilla, 3 mei 2010.

Beste golfers,

Ter informatie:

S U P E R B A L

Wedstrijdvorm

De vorm waarin de wedstrijd zal worden gehouden is Superbal, ook wel genaamd Mexican of Texas Scramble/Ambrose. Een wedstrijd waarbij vier spelers een team vormen. Allen slaan af, waarbij van elk van de teamleden minstens vier maal het teeshot als beste bal moet worden gekozen.

Vervolgens slaan alle spelers hun tweede slag, vanaf de plaats waar de beste bal ligt. De derde slag wordt door alle spelers gedaan vanaf de plaats waar de beste tweede slag is terecht gekomen en zo voort, totdat de hole is uitgespeeld.

Het team met de laagste Netto score over achttien holes is winnaar.

Handicapverrekening : Bruto score minus { ( som van alle Playing Handicaps : aantal spelers ) maal ½ } = Netto score.

Afslag Dames : Damestee

Afslag Heren : Herentee

Routing tijdens wedstrijd

Op deze woensdag spelen we de lussen VERDE/AZUL en de starttijden zijn om :

13.00 uur – 13.10 uur – 13.20 uur en 13.30 uur in volgorde van de flightindeling.

Longest drive/Neary

De longest drive voor de heren wordt geplaatst op AZUL 9 en voor de dames op VERDE 26.

De Neary voor zowel de dames als de heren op VERDE 24.

Ter informatie voor de captains het volgende:
Jullie dienen erop toe te zien dat er vlot wordt doorgespeeld. Dat houdt onder andere in dat er niet onnodig wordt gezocht naar verkeerd geslagen ballen.

Als er een geweldige slag is gemaakt en deze ligt al perfect, dat andere spelers die niet in staat zijn om dit te verbeteren, ook niet omwille van het spel nog een slag maken. Kort houden dus.

De Neary moet zowel voor de dames als de heren op de green zijn gespeeld om te kunnen worden geregistreerd.

TEXAS SCRAMBLE/AMBROSE

Beste golfers,

Zoals we reeds eerder hebben laten weten zal als afsluiting van het eerste halfjaar van de competitie voor de zomervakantie een bijzondere wedstrijd worden georganiseerd. Deze wedstrijddag zal zijn op woensdag 2 juni a.s. en natuurlijk hopen we op mooi weer en dat het een leuke golfmiddag zal worden.

Voor de deelnemers geldt als bijdrage een inschrijving van 5 euro voor de wedstrijd en te voldoen aan de wedstrijdtafel. Vriendelijk verzoeken we jullie op tijd aanwezig te willen zijn want de eerste flight start om 13.00 uur en punto en vervolgens dient de volgende flight ook op de plaats van vertrek te staan. Een starter zal jullie het vertreksein geven. We verwachten de binnenkomst van de laatste flight rond halfzes/zes uur. De wedstrijdkaarten dienen door de captain te worden ingeleverd vòòr zeven uur in de Lounge op La Cigüeňa bij Annet die daar aanwezig zal zijn.

Na inlevering van de wedstrijdkaart krijgt een ieder de gelegenheid om zich op te frissen en zijn hierbij de deelnemers aan de wedstrijd uitgenodigd om gezamenlijk het buffet te gebruiken wat jullie zal worden aangeboden. Natuurlijk zijn ook de partners van de deelnemers welkom om gezamenlijk gebruik te maken van het buffet echter onder voorwaarden van eigen rekening. Mocht je hieraan mee willen doen dan graag vòòraf opgave van deelname, dus uiterlijk 31 mei a.s.

Dan de prijsuitreiking. Deze zal worden gehouden na afloop van het buffet in de Lounge waarbij jullie twee gratis consumptiebonnen zal worden aangeboden. Deze aanbieding geldt niet alleen voor de deelnemers aan het buffet maar ook voor iedereen die heeft meegespeeld in de op woensdagen gespeelde wedstrijdcompetitie. Verder berichten we jullie dat de consumptieprijzen op deze avond voor zwak alcoholisch en fris 1,50 euro zullen bedragen.

Mochten er nog vragen zijn dan kunnen jullie bellen met +34959873224 en inschrijven voor het buffet via e-mail : annet.uiterwaal@gmail.com

In het vertrouwen jullie naar genoegen te hebben bericht.

De wedstrijdleiding.

Foto's koninginnendag 2010

2010-05-03T15:44:00.006+02:00

Petanca met bewoners van Resort 'La Cigüeña', Islantilla op YouTube

2010-05-03T11:04:00.002+02:00

EricLans40 — 3 september 2009 — Goede temperatuur, zon, speel plezier, ontspanning, gezond en gezellig bezig zijn.

Buitenbad Resort 'La Cigüeña' op YouTube

2010-05-03T10:43:00.005+02:00

EricLans40 — 3 september 2009 — Een middagje zwemmen, zonnen, luieren, zonnen op eigen terrein.

Wedstrijd verslag golf 21 april 2010

2010-04-23T13:13:00.000+02:00

Nieuwsbrief april 2010 nr 3

Beste golfers,

Grote problemen in Europa en wat heeft dat met golf te maken? Zelfs hier op La Cigüeña hadden wij er last van. De luchtvaart, en daar hebben we het dan over. Spelers die even een boodschapje moesten doen in Nederland en niet konden terugkeren en ook vertrekkers hadden er last van. De dag voor de wedstrijd konden we met een stijve nek en eigen ogen zien hoe langs een wolkenloze hemel de strepen aan het firmament werden getrokken door de zilveren vogels. Niet gehinderd door een as wolk uit het verre IJsland, maar gezegend met een heerlijke temperatuur en een luchtig zeewindje vlogen onze ballen lustig over de fairway. Zo was het op de 21e april en we hopen dat volgende week weer iedereen aanwezig zal zijn en weten we nu al dat onze ‘Hoopies’ na een lange trektocht door Marokko ook van de partij zullen zijn. Nog meer nieuws? Jazeker en we berichten jullie dat de inschrijving voor de Texas Scramble op 2 juni a.s. is gesloten en de samenstelling van de teams onder het genot van een lekker glaasje wijn zullen worden samengesteld. Hoe we verder deze wedstrijd zullen organiseren en wat er rondom de afsluiting van het eerste halfjaar competitie te doen staat zullen we jullie in een aparte nieuwsbrief laten weten. Op naar het verslag van de wedstrijd en het wel en wee op de vervelende lus Azul en vervolgens Amarillo.
Voor velen een verschrikking om te moeten beginnen of spelen op Azul. Psychologisch lig je dus hier al op achterstand ondanks het warm lopertje op hole één. Dat gaat nog wel, maar vervolgens kun je de borst nat maken en een ouwe bal uit je voorraadtas trekken want hole twee heeft een absurd hoge walkant waar je met een lage snaaibal de green beslist niet zult halen. Al deze dingen spelen je waarschijnlijk al, voor de wedstrijd begint, door je hoofd en zal zeker het vervolg op Azul geen goed doen. Kijken we even naar de resultaten voor wat betreft het aantal bruto slagen dan komen we tot de volgende reeks te beginnen van heel erg hoog naar laag: 73-67-62-61-60-60-55-51-49. Je moet dus in het vervolg op de volgende lus van goede huize komen wil je onder de honderd spelen en dat lukte deze middag alleen Frank Tamboer. Niettemin hoorden we hem wel mompelen dat zijn eerste gang in Nederland een bezoek zou zijn aan een oude bekende op de golfbaan. Winnaar of beter gezegd winnares werd deze middag Anne van Oosten met het resultaat bruto/netto 102/75. Een pluim en het goede voorbeeld om deze middag voor het eerst te starten met hun in Nederland geldende handicap verdienen Co Hasselaar en Henk Uiterwaal. Voor zover zij al eens of meerdere keren winnaar waren vanwege de LC Exact Hcp en verrekening van hun Playing Hcp kunnen zij voorlopig maar beter blijven oefenen want winnen zit er de komende weken beslist ook niet meer in. De scores in de combinatie Azul/Amarillo liggen dus ietsje hoger dan andere combinaties van Lussen of zo je wilt Recorridos. Het behalen van Stfpunten is heel belangrijk en daarom moet je proberen een echte Par te spelen op de hole die daar voor aangewezen is. Dan ga je goed en kun je op de lange holes met Par 5 nog wel een flinke misser trotseren. Geen Birdies deze middag en wat betreft de echte Parren werden er maar negen gescoord, waarvan twee bij de wedstrijd over negen holes. Nu we toch aangeland zijn bij de wedstrijd over negen holes moeten we constateren dat, als je de uitslagen onder ogen krijgt, meer de indruk te maken te hebben met een snelheidsmeting. De uitgesproken winnaar werd George van den Bergen met bruto/netto 53/39. Zie voor het geheel van uitslagen de separaat toegezonden scorelijst en behaalde Stfpunten.

Op naar de volgende hole om te bespreken en wel nu we deze middag ook Amarillo 16 weer eens onze clubs konden laten voelen. Een mooie en chique hole vanwege het altijd malse gras en langs de hole gesitueerde huizen met zwembad. Laat je daar in de zomer niet door afleiden want dan sta je aan het eind met een hele mooie acht of negen sip te kijken ondanks het fraaie uitzicht wat je misschien onderweg hebt gezien. Niet moeilijk, maar let op als je een afzwaaier naar rechts hebt!!! Voor je het weet rolt je bal zomaar in de bunker ter rechterzijde en ook daarnaast ligt een mooi zwembad. Je kunt dus laten zien, bij fraaie weersomstandigheden, hoe jij je bal met een soepele swing en tussen de bomen door richting green zult spelen. Lukt je dat dan kun je met een vijf en met opgeheven hoofd de green verlaten, zo niet dan ben je met andere dingen bezig geweest en moet je de gang naar Amarillo 17. Nederig ondergaan en goed nadenken wat je daar te wachten staat. Appeltje-eitje voor de longhitters onder ons mits je drive als een streep langs een liniaal is getrokken. Chipje, missertje en puttje en de Par is geboren.

Aldus kunnen jullie rustig nadenken wat je te doen staat en zien we jullie op woensdag 28 april weer aan de wedstrijdtafel om na afloop gezellig na te borrelen. Voor de heren opgepast: zorg dat je wel de damestee voorbij komt.

De wedstrijdleiding.